در کتاب‌های فقهی بیان شده است، یکی از مستحبات نماز آن است که پس از تشهد رکعت دوم و قبل از این‌که برای رکعت سوم برخیزیم، هفت مرتبه ذکر «سبحان الله» بگوییم.[1]

گفتنی است؛ این غیر از تسبیحی است که بعد از پایان نماز و ضمن تسبیحات حضرت زهرا(س) گفته می‌شود.

دلیل استحباب تسبیحات هفت‌گانه اشاره شده در پرسش، روایتی از امام صادق‌(ع) است:

عمرو بن حریث نقل می‌کند امام صادق(ع) به من فرمود: هنگامی که بعد از دو رکعت اول نماز، تشهد را به پایان بردی و قصد برخاستن(برای رکعت بعدی) را داری، هفت‌بار بگو: «سبحان الله سبحان الله ...».[2]

اما در مورد حکمت و چرایی این توصیه، مانند بسیاری از احکام عبادی، دلیل یا فلسفه روشنی در منابع دینی ذکر نشده است، و همین‌که عبادتی از سوی معصوم(ع) توصیه شده باشد،‌ بدیهی است که باید مورد پذیرش قرار گیرد.

البته تمام احکام دینی به این صورت نیستند و در مواردی نیز دلیل آنها بیان شده است؛ اما در مواردی که تعبّد محض است، عقل به فهم اسرار و مصالح حقیقی این احکام راه ندارد، و تنها کاری که می‌تواند انجام دهد، اطمینان به عدم مغایرت با اصول کلی عقلانی و دینی است.

[1]. ر. ک: طباطبائى یزدى، سید محمد کاظم، العروة الوثقى، ج ‌1، ص 692، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، 1409ق.

[2]. شیخ طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الأحکام، ج 2، ص 315، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.