«حروف جاره» یا «حروف جر» بنابر نظر مشهور، هفده حرف‌اند که ویژه اسم بوده و آن‌‌را مجرور می‌کنند.

«با و تا و کاف و لام و واو و منذ، مذ، خلا *** ربّ، حاشا، من، عدا، فى، عن، على، حتّى، الى»‌

در ارتباط با حرف جر «حاشا» باید گفت که معنای استثنا در این حرف -مانند حروف جر مشابه «خلا» و «عدا»- نهفته است،؛ یعنی حکم ما بعد را از ما قبل خود خارج می‌کند.^[1]

«اکلت من کل الطعام حاشا اللحمِ»؛(از هر غذایی خوردم جز گوشت!)

گفتنی است این حرف جر در قرآن کریم مورد استفاده قرار نگرفته و عبارت مشابه «حاشَ» که دوبار در آیات 31 و 51 سوره یوسف و از زبان زنان مصری تکرار شده(حاشَ لِلَّه)، حرف جر نیست؛ بلکه به نظر اکثر لغت‌دانان و مفسران، فعلی ماضی و یا اسم فعل است.

[1]. ر. ک: ذهنی تهرانی، سید محمد جواد، قواعد صرف و نحو و روش تجزیه و ترکیب، ج 1، ص 144- 145، قم، مؤلف، چاپ اول، 1371ش.