برای دریافت قسمت اول سؤال یعنی دلایل برآورده نشدن خواسته ها در ادعاها به سؤال شماره 721 (سایت: 764) مراجعه کنید. اما نسبت به ارتداد باید گفت: مرتد کسى است که از اسلام خارج شده، و کفر را اختیار نماید.[1] خروج از اسلام با انکار اصل دین، یا یکى از اصول دین (توحید، نبوت و معاد) حاصل می ‏شود، و نیز اگر یکى از ضروریات دین را - که براى تمام مسلمانان روشن و واضح است - به گونه‏ اى که - ملازم با انکار رسالت باشد، و انسان به این ملازمه توجه داشته باشد، باز ارتداد حاصل می شود.[2]؛[3] و اگر شخصی به جهت عدم استجابت دعاهایش اش اقدام به گفتارهای وهن آمیز نموده باشد، در صورتی که قصد جدی به مفاهیم و ملازمات آن را نداشته و فقط از روی احساس چنین حرفی را زده باشد، هر چند معصیت کرده و باید از گناه خویش توبه نماید، لکن مرتد نشده و شرایط ارتداد را ندارد. علاوه بر این که احکام خاص ارتداد، با ابراز و دو بار اقرار صریح و یا به گواهی دو مرد عادل که اقرار صریح از او شنیده باشند ثابت می گردد.[4]

 بنابر این، طبق سؤال فوق شخص مورد نظر مرتد نشده است؛ اما مرتکب گناه و معصیت شده؛ چرا که نسبت دادن صفات زشت و دشنام به خدا و ائمه(ع) گناه بزرگی است و با توبه واقعی، امید به بخشش آن وجود دارد. و نیز اگر کسی به عنوان شوخی هم مرتکب چنین عمل زشتی گردد گناه و معصیت کرده و باید توبه نماید.

 [1]. امام خمینى، تحریر الوسیله، ج2، ص 366؛ ابن قدامه، المغنى، ج 10، ص 74.