در این باره روایتی در کتاب وسائل الشیعة وارد شده است که چنین است:

 حضرت امام رضا(ع) فـرمودند: «هر کس صبح کند و در دست او انگشتر عقـیق باشد و قبل از آنکه کسى او را ملاقات کند و ببیند، نگین خود را به طرف کف دست بگرداند و سوره: «انا انزلنا ...» را تا به آخر تلاوت کند و بگوید: «آمَنْتُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ وَآمَنْتُ بِسِرِّ آلِ مُحَمَّدٍ وَعَلَانِیَّتِهِمْ»، خداوند او را در آنروز از شرِّ آنچه از آسمان نازل مى شود و به سوى آسمان بالا مى رود و همچنین از شرّ آنچه در زمین فرو مى رود و از آن خارج مى شود حفـظ مى کند و در محافـظت رسول خدا(ص) به سر مى برد تا صبح را به شب برساند.[1]

 فقهای عظام می گویند که این کار در هنگام قنوت نماز، اگر به قصد ورود و جزء نماز باشد ترک شود، مگر اینکه به قصد ثواب مطلق (بدون جزئیت در نماز) باشد.

 آیت الله مکارم شیرازی: در جواب سؤالی در این مورد می گوید: چنین چیزی در دستورات شرع وارده نشده است، ولی نماز را باطل نمی کند، بهتر است آنرا ترک کنید.[2]

 آیت الله فاضل لنکرانی(ره) می گوید: برای عمل مورد سؤال در خصوص قنوت روایتی به نظر نرسیده است.[3]