در قریب به اتفاق منابع روایی و تاریخی، از پیامبری به نام خیام بن عاق یاد نشده است؛ اما با جست‌وجو در منابع کهن و قابل استناد، گزارشی از مسعودی از مؤلفان قرن چهارم در کتاب اثبات الوصیة وجود دارد که در بیان سلسله پیامبران بنی‌‌اسرائیل از ایشان نام می‌برد:

هنگامی که مرگ جناب عاق نزدیک شد، خدای متعال به او وحی نمود تا فرزندش خیام را جانشین خود قرار دهد. جناب عاق نیز فرزندش را طلبید و به او وصیت کرد و از جهان دیده فرو بست. درود خدا بر او باد!

«خیام بن عاق» نیز به فرمان خدا، پاسداری از نور و حکمت الهی را آغاز کرد. مؤمنان دوران وی، به صورت پنهانی و همراه با ترس، پیرو فرمان او بودند تا هنگامی که زمان وفاتش فرا رسید و خداوند به او فرمان داد که نور و حکمت خویش را به امانت به فرزندش «مادوم» بسپارد.[1]

اطلاعاتی بیش از این در مورد این پیامبر الهی به دست نیاوردیم.

[1]. مسعودی، علی بن حسین، اثبات الوصیة للإمام علی بن أبی طالب(ع)، ص 50، قم، انصاریان، چاپ سوم، 1384ش.