547 สิทธิและกฎหมาย 2554/12/20
ตาราฮะดีซที่เชื่อถือได้ของฝ่ายชีอะฮฺ, ไม่มีรายงานฮะดีซทำนองนี้ปรากฏให้เห็นทีว่าท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) กล่าวว่า, การถือศีลอดในวันอาชูรอเป็นมุสตะฮับ, แต่มีรายงานฮะดีซเกี่ยวกับอัตรชีวประวัติของท่านว่าท่านเราะซูล (ซ็อลฯ) ได้ถือศีลอดในวันอาชูรอ, เช่นฮะดีซบทหนึ่งท่านอิมามริฎอ (อ.) กล่าวว่า: "صَامَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) یَوْمَ عَاشُورَاء". ท่านเราะซูล (ซ็อลฯ) ได้ถือศีลอดในวันอาชูรอ” ซึ่งเป็นที่แน่ชัดว่าบนพื้นฐานของฮะดีซเหล่านี้ไม่สามารถกล่าวได้ว่า, การที่ท่านศาสดา (ซ็อลฯ) ถือศีลอดในวันอาชูรอนั้นจะเป็นมุสตะฮับ, เนื่องจากนอกจากสายรายงานฮะดีซจะอ่อนแอแล้วยังมีรายงานงานทำนองนี้อีกซึ่งบ่งชี้ให้เห็นถึงการกระทำของท่านศาสดาแต่กระนั้นก็ยังมิได้มีการระบุแน่ชัดว่าเป็นมุสตะฮับให้ถือศีลอด. ทว่าบางรายงานได้กล่าวไว้ซึ่งมีอยู่ในตำราฮะดีซทั้งฝ่ายชีอะฮฺและซุนนียฺว่า, อาชูรอนับตั้งแต่สมัยของท่านศาสดามูซา (อ.) เป็นต้นมาจวบจนถึงยุคสมัยการแต่งตั้งท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) และจนถึงช่วงที่การถือศีลอดในเดือนรอมฏอนเป็นวาญิบ, วันอาชูรอได้รับเกียรติอย่างยิ่งใหญ่และถือว่าเป็นหนึ่งในวันของอัลลอฮฺ (อัยยามุลลอฮฺ) ด้วย, แต่หลังจากท่านอิมามฮุซัยนฺ (อ.) ได้ถูกทำชะฮีดแล้วราชวงศ์บนีอุมัยยะฮฺได้เปลี่ยนแปลงแล้วนำรายงานที่เกี่ยวกับการถือศีลอดและวันอาชูรอไปใช้ในทางที่ผิด โดยมีรายงานจำนวนมากมายกล่าวถึงประเด็นนี้เอาไว้, เช่นบางรายงานบ่งบอกว่าศีลอดในวันอาชูรอเป็นมุสตะฮับ,บางรายงานกล่าวว่าเป็นมักรูฮฺ, และบางรายงานกล่าวว่าเป็นฮะรอมเสียด้วยซ้ำไปดังนั้นด้วยสภาพดังกล่าวที่เป็นอยู่นี้เราไม่อาจทำสิ่งใดได้ดีไปกว่าการนำเอารายงานเหล่านั้นมารวมกันแล้วค่อยๆพิจารณาถึงรายงานเหล่านั้นซึ่งเราจะพบว่าการถือศีลอดในวันอาชูรออยู่ระหว่างมักรูฮฺกับฮะรอมซึ่งแถบจะมองไม่เห็นเลยว่าศีลอดในวันนั้นเป็นมุสตะฮับ, กล่าวคือถ้าหากได้ถือศีลอดในวันดังกล่าวในฐานะที่มีคุณสมบัติตามกล่าวนี้ถือว่าเป็นบิดอะฮฺและฮะรอมด้วยซ้ำไปแต่ถ้าถือศีลอดเนื่องจากยึดถือว่าเป็นบะเราะกัตก็ถือเป็นการปฏิเสธการศรัทธาและออกนอกศาสนา, แต่ถ้าถือศีลอดโดยยึดถือว่าเป็นความประเสริฐอย่างหนึ่งของศีลอด, ด้วยเหตุผลที่ราชวงศ์อุมัยยะฮฺได้สร้างภาพที่คล้ายเหมือนขึ้นมาถือว่าศีลอดนั้นเป็นมักรูฮฺและไม่มีผลบุญอันใดทั้งสิ้น ...
