Qeyd olunan rəvayət tarixi mənbələrdə bu cür gəlibdir: Müşriklərdən bir dəstə o cümlədən "Həbar ibni Əsvəd" Əziz Peyğəmbərin (s) qızdığı Zeynəb ki, Məkkədən Mədinəyə tərəf hicrət etmişdi, incitmək məqsədilə onu izləyirdilər. Müşriklərdən birinci adam ki, Zeynəbin kəcavəsinə çatdı, "Həbbar ibni Əsvəd" idi ki, nizəni Zeynəbin kəcavəsinə vurdu.

Zeynəb ki, hamilə idi bu hücumdan qorxdu və Mədinəyə yetişən zaman uşağını saldı. Bu cəhətdən Peyğəmbər (s) göstəriş verdi "Həbbar ibni Əsvədi" harada görsələr öldürsünlər.[1]

Amma bu barədə ki, "Həbbar ibni Əsvəd" sonralar öldürüldü ya yox, bəzi tarixçilər yazırlar: həbbar ibni Əsvəd, sonralar İslamı qəbul etdi və bağışlandı.[2]

Qeyd olunmalıdır ki, bu xəbər mötəbər tarixi mənbələrdə nəql olubdur. Amma bu cür rəvayətlərdə diqqət olunası məsələ budur ki, bəziləri belə rəvayətləri nəql etməklə, İslamın hökmlərinə və Peyğəmbərin (s) günahkarlarla (cinayətkarlarla) da davranışına nöqsan tutmaq istəyirlər; bu cəhətdən bu məsələyə diqqət etmək lazımdır ki, baxmayaraq ki, İslam Peyğəmbər (s) hamı üçün rəhmət və mehribançılıq məzhəridir. [3] Amma ictimai işlərdə və xalqın hüquqlarında; baş verən hadisə kimi, əmniyyəti qorumaq üçün və cinayətkarların cəzalanması üçün cəzalar təyin edibdir ki, xalq İslam cəmiyyətində əmniyyət hiss etsin və təcavüzkarlara ibrət olsun.

Diqqət etmək lazımdır ki, bu məsələ təkcə İslama məxsus deyil. Bütün bəşəri cəmiyyətlərdə silahsız və müdafiəsiz camaata silahlı hücum etmək və onların arasında qorxu və vəhşət yaratmaq, cinayətdir. Silahlı cinayətkarlar axtarışda olurlar. İstər bu müdafiəsiz camaat ölkələrin hakimlərindən olsunlar, istərsə də adi camaat. İstənilən halda hökumətin vətəndaşı hesablanırlar və onların hüquqlarından müdafiə hökumətə vacib və lazımdır.

İslam Peyğəmbərinin (s) Həbban ibni Əsvədlə rəftarı bu qisimdəndir.