Şiənin rəvayət mənbələrində Əhli-beyt (əleyhimus-salam)-ın düşmənlərinə lənət göndərmək və onları qarğışlamaq barəsində çoxlu rəvayət mövcuddur. Burada iki nümunəni bəyan edirik:

1. Rəyyan ibni Şəbib deyir ki, Məhərrəm ayının birinci günü imam Riza (əleyhis-salam)-ın hüzuruna getdim. Həzrət mənə buyurdu: – Ey Şəbibin oğlu, oruc tutmuşsanmı?

Dedim: – Xeyr.

Həzrət buyurdu: – Bu gün elə bir gündür ki, Zəkəriyya peyğəmbər Pərvərdigarın dərgahında dua edərək demişdi: “Pərvərdigara! Öz tərəfindən mənə pak bir övlad əta et, çünki Sən duaları eşidənsən (qəbul edənsən)!” Allah da onun duasını qəbul etdi və mələklərə göstəriş verdi ki, mehrabda dayandığı halda Zəkəriyyanı çağırıb belə desinlər: “Allah sənə Yəhya adlı bir oğlanı müjdə verir.” Hər kəs bu gündə oruc tutsa və sonra Allah dərgahında dua etsə, Allah-taala onun duasını müstəcab edər. Necə ki, Zəkəriyyanın duasını müstəcab etmişdi.

Sonra buyurdu: – Ey Şəbibin oğlu! Həqiqətən Məhərrəm elə bir aydır ki, cahiliyyət dövrünün insanları keçmişdə malik olduğu ehtirama görə bu ayda zülm, müharibə və döyüşü haram hesab edirdilər. Bu ümmət nə bu ayın ehtiramını saxladılar, nə də Peyğəmbərin hörmətinə riayət etdilər. Ümmət bu ayda onun övladlarını öldürdülər, qadınlarını əsir tutdular, mal-dövlətlərini qarət etdilər. Allah heç vaxt onların bu günahını bağışlamaz. Ey Şəbinin oğlu! Əgər bir şey üçün ağlamaq istəsən, Hüseynə ağla, çünki onun başını qoçun başı kimi kəsdilər və xanədanından yer üzündə misli və tayı-bərabəri olmayan 18 nəfəri onunla birlikdə şəhid etdilər. Yeddi asiman və yeddi yer onun qətlində ağladı. Dörd min mələk ona kömək etmək üçün yer üzünə gəldilər, amma çatanda gördülər ki, qətlə yetirilib. Onlar o həzrətin qəbri üzərində qəmli və toz-torpağa bulaşmış halda Qaim İmamın zühuruna qədər gözləyirlər. Onların şüarları “Ya ləsaratil-Hüseyn” (Hüseynin intiqamı!) kəlməsindən ibarətdir. Ey Şəbibin oğlu! Atam öz atasından, o da babasından belə nəql edirdi: “Cəddim Hüseyn qətlə yetirilən zaman asimandan qan və qırmızı torpaq yağdı.”

Ey Şəbibin oğlu! Əgər Hüseyn üçün ağlasan və göz yaşların yanaqlarından axsa, Allah-taala sənin hər bir günahını bağışlayar – istər böyük olsun, istərsə kiçik; istər az olsun, istərsə də çox. Ey Şəbibin oğlu! Əgər Allahın görüşünə heç bir günahın olmayan halda getmək istəyirsənsə, Hüseynin ziyarətinə get. Ey Şəbibin oğlu! Əgər behiştdə hazırlanan otaqlarda Peyğəmbər (səlləllahu əleyhi və alih)-lə birlikdə məskunlaşmaq istəyirsənsə, Hüseynin qatillərinə lənət göndər. Ey Şəbibin oğlu! Əgər Hüseynin şəhid olan köməkçilərinin savabına nail olmaq istəyirsənsə, hər vaxt onu xatırlayanda de: “Kaş, onlarla birlikdə olaydım və böyük feyzə çataydım!” Ey Şəbibin oğlu! Əgər behiştin yüksək dərəcələrində bizimlə birlikdə olmaq istəyirsənsə, bizim qəm günümüzdə qəm-qüssəli ol, bizim şad olduğumuz vaxt şad ol və bizim vilayətimizdən heç vaxt ayrılma! Çünki əgər insan bir daşı sevsə, Allah Qiyamət günü onu həmin daşla məhşur edər (dirildər).[1]

2.

حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّزَّازُ الْکُوفِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنِ الْخَشَّابِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ کَثِیرٍ عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ: قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) إِذَا اسْتَسْقَى الْمَاءَ فَلَمَّا شَرِبَهُ رَأَیْتُهُ قَدِ اسْتَعْبَرَ وَ اغْرَوْرَقَتْ عَیْنَاهُ بِدُمُوعِهِ ثُمَّ قَالَ لِی یَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَیْنِ ع فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَکَرَ الْحُسَیْنَ ع وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا کَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَیِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ کَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَةَ أَلْفِ نَسَمَةٍ...

Davud ibni Kəsir Rəqqi deyir: İmam Sadiq (əleyhis-salam)-ın hüzurunda idim. O həzrət su istədi, su gətirdilər. Suyu içdikdən sonra gözləri yaşla doldu və ağladı. Sonra buyurdu:  “Ey Davud! Allah Hüseynin qatilinə lənət etsin! Su içəndə onu yad edən və onun qatilinə lənət göndərən elə bir bəndə yoxdur ki, Allah-taala onun üçün yüz min həsənə (savab) yazmasın, yüz min günahını bağışlamasın və onun dərəcəsini yüz min dərəcə yuxarı aparmasın. Belə bir şəxs yüz min qul azad etmiş kimidir və qiyamət günü üzü parlayan halda məhşərə gələr.”[2]

Qeyd edək ki, “Kamiluz-ziyarat” kitabında “Su içərkən İmam Hüseyn (əleyhis-salam)-ı yad edən və onun qatillərinə lənət göndərən kəsin savabı” adlı bir bölmə də vardır.[3]