Həzrət Ayətullah əl- uzma Hadəvi Tehrani (damət bərəkatuh)- nin cavabı belədir:

1. Əkilmiş tük, təbii inkişaf edən olsa və bədənin hissəsi sayılsa, şəxsin tük, təbii və inkişaf edən olsa və bədənin hissəsi sayılsa, şəxsin tükü hökmündədir.
2. Əkilmiş tük, inkişafsız təbii ya süni liflər olsa, onu götürmək mümkün olmadığına görə, əgər dəri ilə təmasda olan onun son hissəsinə məsh etmək mümkün olmasa, onun üzərinə məsh etmək düzgündür. Əks halda, onun son hissəsinə məsh etməlidir. Qusulda da, suyu dəriyə çatdırmalıdır. Çox güman, belə bir tük ehramda kəffarəyə səbəb ola bilər. Hərçənd, kəffarə ehtiyat vacibə əsasəndir və hər halda həcc ya ömrənin düzgünlüyünə heç bir zərəri yoxdur.
3. Əgər süni tük yapışqanla başın dərisinə yapışdırılsa, onu qoparmaq qeyri- mümkün və çətin olsa cə başın qabaq hissəsinin hamısının (məsh yeri) örtsə, onun üzərinə məsh etmək olar. Qusulda onu yumaq kifayətdir. Çox güman, ehramda kəffarəyə səbəb ola bilər.

Hərçənd, kəffarə ehtiyat vacibə əsasəndir və hər halda, həcc ya ömrənin düzgünlüyünə heç bir zəruri yoxdur.

4. Əgər süni tük başın dərisinə yapışıb və onu dəstəmaz üçün götürmək çətin olsa, amma qüsl ya ehram üçün onu götürmək mümkün olsa, dəstəmazda, bütün məsh yerini tutan halda onun üzərinə məsh kifayətdir. Amma qüsl və ehram üçün, onu götürməlidir.
5. Süni tük, əgər əti yeyilməyən ya nəcis olmayan heyvanın bədən hissəsindən olmasa, namazda istifadə etməyin iradı yoxdur.
6. Başın dərisinə suyun yetişməsinə mane olan və insan onu dəstəmaz ya qüsl üçün ayıra bilməyə ya onu ayırmaq çətinliyə səbəb olan bir şeylə başı örtmək düzgün deyil. Hərçənd, əgər belə bir iş baş versə, onun hökmü bəyan olunandır. Əlbəttə, əgər belə bir şeylə başı örtməməyin çətinliyi ya zərəri olsa, onu yerinə yetirməyin eybi yoxdur.