Ümumiyyətlə, qeyri-zəruri hallar istisna olmaqla, həddən artıq danışmaq bəyənilməz əməldir və hər kəs öz danışığında həddi və hüdudu gözləməlidir. O yolda, qadın üçün də yaxşı olar zəruri yerlər istisna olmaqla, hər qarşıya çıxan naməhrəmlə danışıqdan çəkinsin. Hərhalda, Quranda qadınların danışığı haqqında təkid olunmuş məqam o haldadır ki, qadınlar naməhrəm kişilərlə naz-qəmzə ilə danışmasınlar. Bu halda, bəzi ruhi xəstə kişilər qadınlara şəhvət niyyəti ilə baxa bilərlər.[1] Bu əsasa görə:
 1.İcazə yoxdur ki, qadınlar yad və naməhrəm kişilərlə naz-qəmzə ilə söhbət etsinlər və bu da bəzi ruhi xəstələrin  inhirafa düşüb günah müqəddəməsi hazırlansın;
2.Əgər qadınla danışan naməhrəm kişinin ona qarşı şəhvətli tamahı qorxusu olmasa, adi səslə və həddi aşmadan təbbi səslə onunla danışmağın iradı yoxdur. Bu danışıq istər zəruri olsun, istərsə də zəruri olmasın.
3.Hər halda, hər bir insan gündəlik həyatında danışqlarını qeyri-zəruri hallardan başqa ən az həddə qədər çatdırsın. Qadınlar üçün də ən yaxşı və bəyənilmiş hal budur ki, adi halda naməhrəmlərlə danışıqlarını bu həddə çatdırsınlar.

---