[1] مجلسی، محمدباقر، حدود و قصاص و دیات، ص 22، مؤسسه نشر الآثار الإسلامیة، قم، چاپ اول؛ بهجت، محمدتقی، جامع المسائل (للبهجة)، ج ‏5، ص 176، چاپ اول، قم.

[2]جامع المسائل (للبهجة)، ج‏5، ص 176؛ امام خمینی، تحریرالوسیله، ج 2، ص 470، م 9، مؤسسة دار العلم‏، چاپ اول، قم؛ شعرانی، شیخ أبو الحسن، ‏ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحکام الدین، ج‏2، ص 737، منشورات إسلامیة، تهران، چاپ پنجم، 1419ق؛ اما برخی بین محصنه و غیر محصنه در تازیانه زدن فرقی قائل هستند؛ مانند حضرت آیت الله خوئی:«اگر غیر محصنه (زن غیر شوهر دار) باشد، - چه مسلمان باشد و چه کافر - صد تازیانه به هر یک باید زد اما اگر محصنه (زن شوهردار) باشد، سنگسار می شوند»؛( خوئی، سید أبو القاسم،‏ تکملة المنهاج، ص 40، م 194، نشر مدینة العلم‏، قم، چاپ 28، 1410ق).

[3] تحریرالوسیلة، ج2، ص 471، م 12.

[4] تکملة المنهاج، ص 41، م 195.

[5] مانند حضرت آیة الله بهجت: در صورت تکرار مساحقه و تکرار اقامه حدّ، در مرتبه چهارم به قتل مى‏رسانند صاحب مساحقه را، بنا بر احوط در عدم قتل در ثالثه.( جامع المسائل (للبهجة)، ج‏5، ص 176). و همچنین در: ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحکام الدین، ج‏2، ص 737.

[6] جامع المسائل (للبهجة)، ج ‏5، ص 177؛ تکملة المنهاج، ص 41، م 196؛ ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحکام الدین، ج‏2، ص 737.

[7] جامع المسائل (للبهجة)، ج ‏5، ص 177؛ تکملة المنهاج، ص 41، م 196؛ ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحکام الدین، ج‏2، ص 737.

[8] جامع المسائل (للبهجة)، ج‏5 ، ص 177.