การอภัยและการอโหสิกรรม เป็นคุณสมบัติพิเศษของบุรุษผู้มีความยิ่งใหญ่ และยังเป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่แห่งจิตวิญญาณของเขาอีกด้วย, ตามคำสอนของอิสลาม คุณลักษณะเหล่านี้ถือว่าเป็น ความประเสริฐด้านคุณธรรมและจริยธรรม, ศาสนาซึ่งท่านศาสดาประจำศาสนาได้ถูกคัดเลือกขึ้นมา เพื่อเติมเต็มความสมบูรณ์และความประเสริฐของจริยธรรม อีกทั้งตัวท่านเองก็เป็นผู้มีจริยธรรมอันสูงส่งและยิ่งใหญ่,

ปัญหาที่กำลังกล่าวถึงอยู่นี้, คือความเป็นศัตรู, ความอคติ และความโกรธชิงชังกันในหมู่ผู้ศรัทธา, ซึ่งสามารถพิจารณาได้ใน 2 มุมมองด้วยกัน กล่าวคือ

1.วัตถุประสงค์ของความศรัทธาและองค์ประกอบของมันคืออะไร?

2.การจัดการของอิสลามเกี่ยวกับปัญหาความขัดแย้ง ความโกรธกริ้ว ความอคติ ความเป็นศัตรู และ ...มีวิธีการจัดการอย่างไร และแนวทางแก้ไขเปลี่ยนแปลงคืออะไร?

เกี่ยวกับความหมายของคำว่า “อีมาน” ต้องกล่าวว่า : บรรดานักอรรถาธิบายอัลกุรอาน ได้อธิบายโองการต่อไปนี้ว่า : “ชาวอาหรับชนบทกล่าวว่า:  เราศรัทธาแล้ว จงกล่าวเถิด พวกเจ้ายังมิได้ศรัทธาแต่จงกล่าวว่า : พวกเราเข้ารับอิสลามแล้ว, เพราะความศรัทธายังมิได้เข้าสู่หัวใจของพวกเจ้า และถ้าหากพวกเจ้าเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮฺและเราะซูลของพระองค์แล้ว พระองค์จะไม่ทำให้การงานของ พวกเจ้าด้อยลงแต่ประการใด แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ”[1] ความแตกต่างระหว่างอิสลามกับอีมาน กล่าวว่า : ตามความหมายของโองการ,จะเห็นว่า อิสลาม นั้นมีรูปร่างภายนอกและมีกฎระเบียบ เมื่อมนุษย์ได้กล่าวปฏิญาณตน (ชะฮาดะตัยนฺ) แล้วเท่ากับว่าเขาได้เข้าสู่เขตแดนของอิสลามแล้ว บทบัญญัติของอิสลามสามารถปฏิบัติกับเขาได้, ส่วนอีมาน (ศรัทธา), คืออีกสิ่งหนึ่งที่เป็นจริงและอยู่ภายใน สถานที่ของมันคือจิตใจ, มิใช่สิ่งที่กล่าวออกมาเป็นคำพูดหรือลมปากเท่านั้น, การยอมรับอิสลามนั้นอาจมีเป้าหมายและเจตนารมณ์แตกต่างกัน, เช่น บางคนเข้ารับเพราะทรัพย์สิน หรือผลประโยชน์อย่างอื่น หรือเนื่องจากศักดิ์ศรี, แต่ความศรัทธา (อีมาน) นั้นมีเป้าหมายด้านจิตใจหรือจิตวิญญาณเพียงอย่างเดียว สิ่งที่ให้การสนับสนุนอีมานคือ ความรู้ความเข้าใจ และผลของอีมานคือ ความสำรวมตนต่อบาปกรรม, และนี่คือความหมายตามที่ท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ได้กล่าวอธิบายไว้ว่า : “อิสลามคือคำพูดและเป็นการแสดงออกภายนอกเท่านั้น, ส่วนความศรัทธาสถานของมันคือจิตใจ”[2] ทำนองเดียวกันมีอีกคำอธิบายหนึ่งจากท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า : “อิสลามคือ คำพูดและการแสดงออกภายนอก และเนื่องด้วยอิสลามนั้นเองทำให้หลายชีวิตได้รับการคุ้มครองให้ปลอดภัย, ของฝากต่างๆ ได้ถูกส่งคืนถึงมือเจ้าของ การสมรสและเพศสัมพันธ์ได้แพร่หลาย, ส่วนรางวัลและผลตอบแทนคือ ผลของความศรัทธา”[3] บางทีอาจเป็นเพราะว่าจำนวนรายงานฮะดีซที่มีมากมาย จึงทำให้ความหมายของ อิสลาม เป็นเพียงผลที่เกิดจากคำพูดเท่านั้น, ขณะที่ความศรัทธาต้อง สารภาพด้วยดำพูดและการกระทำโดยคำสั่งของอิสลาม : “อีมานคือคำสารภาพพร้อมกับการกระทำ, ส่วนอิสลามคือ คำสารภาพที่ปราศจากการกระทำ”[4]

ตามความหมายนี้เอง มีอีกหนึ่งการตีความที่กล่าวไว้ในเรื่อง อิสลามและอีมาน, ท่านฟัฎล์ บุตรของ ยะซาร กล่าวว่า : ฉันได้ยินจากท่านอิมามญะอฺฟัรอัซซอดิก (อ.) กล่าวว่า : “อีมานในความหมายแล้ว มีส่วนร่วมอยู่ในอิสลาม, ขณะที่อิสลามมิได้เป็นเช่นนั้นเลย, อีมานหมายถึง สิ่งซึ่งพำนักอยู่ในจิตใจ, แต่อิสลามคือสาเหตุของการอนุญาตให้แต่งงาน และเป็นเกราะคุ้มกันชีวิตให้รอดปลอดภัย”[5]