อัลลอฮฺ ทรงกำหนดกฎเกณฑ์ต่างๆ ขึ้นมาก็เพื่อความเจริญรุ่งเรืองและความสุขของมนุษย์ ถ้าหากบุคคลใดปฏิบัติตามกฎหมายเหล่านี้ เขาก็จะได้รับความเจริญผาสุกทั้งทางโลกนี้และปรโลก แต่ในกรณีที่ฝ่าฝืนนอกจากได้รับโทษแล้ว เขายังกีดกันตัวเองให้ออกห่างจากความเจริญผาสุกที่แท้จริงอีกด้วย

ความผิดและบาปนั้นหมายถึง การฝ่าฝืนและการไม่เชื่อฟังปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้า[1] บาปกรรมต่างๆ เมื่อพิจารณาจากผลทางโลกนี้และโลกหน้าแล้ว ในแง่ของการลงโทษ มีความแตกต่างกัน

การแบ่งระดับของความผิดในอัลกุรอาน

อัลกุรอาน ถือว่า ชิริก คือความผิดใหญ่และเป็นการอธรรมสูงสุด กล่าวว่า     «إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيم.» “แท้จริงการตั้งภาคีคือความผิดมหันต์”[2] อีกโองการหนึ่ง อัลลอฮฺ ทรงจัดความผิดตางๆ ว่าเป็นการภาคี และเบากว่าการตั้งภาคี เช่น “แท้จริง อัลลอฮฺไม่ทรงอภัยโทษ  [บาปนี้]  การตั้งภาคีต่อพระองค์  แต่ [บาป] ที่เล็กกว่านั้น   พระองค์จะทรงอภัยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์  ผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ  แน่นอน  เขาก็ได้หลงทางไปไกลโพ้น”[3] โองการอื่นกล่าวว่า “บรรดาผู้หลีกเลี่ยงห่างจากการทำบาปใหญ่ และทำสิ่งลามกทั้งหลาย เว้นแต่ความผิดพลาดเล็กน้อย (ซึ่งบางครั้งได้ล่วงละเมิด) แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้า ทรงเป็นผู้กว้างขวางในการอภัย[4] อีกนัยหนึ่ง อัลลอฮฺ ตรัสว่า ถ้าหากเจ้าละเว้นการทำบาปใหญ่ (ความผิดเล็กๆ น้อยๆ ที่เจ้าได้ล่วงละเมิดกระทำลงไป) พระองค์จะทรงอภัยโทษแก่เจ้า แน่นอน สิ่งนี้หมายถึงว่าเจ้าจะต้องไม่ทำความผิดเล็กๆ น้อยๆ ซ้ำซาก[5]

การแบ่งระดับของความผิดในฮะดีซ

รายงานฮะดีซจากอะฮฺลุลบัยตฺ (อ.) ได้แบ่งความผิด (บาป) ออกเป็นบาปใหญ่และบาปเล็ก ท่านอิมามซอดิก (อ.) ได้นำอัลกุรอานพิสูจน์ความผิดต่อไปนี้ว่า เป็นบาปใหญ่[6] : สิ้นหวังในความเมตตาของอัลลอฮฺ (ยูซุฟ, 78) พวกเขาจะปลอดภัยจากอุบายของอัลลอฮฺกระนั้นหรือ (อะอฺรอฟ 99) ทำดีต่อบิดามารดา (มัรยัม, 32) สังหารมวลผู้ศรัทธา (นิซาอฺ, 93) ใส่ร้ายสตรีผู้ศรัทธาที่มีความบริสุทธิ์ (นูร, 23) กินทรัพย์สินของเด็กกำพร้า (นิซาอฺ, 10) หนีสงครามศาสนา (อันฟาล, 16) กินดอกเบี้ย (บะเกาะเราะ, 277) ผิดประเวณี (ซินา) (ฟุรกอน, 68-69) ก่ออาชกรรมความเสียหาย (อาลิอิมรอน, 161) ไม่บริจาคซะกาตวาญิบ (เตาบะฮฺ, 35) มายากล (บะเกาะเราะฮฺ, 102) สาบานโกหกเพื่อความผิด (อาลิอิมรอน, 77) บิดพลิ้วสัญญา (บะเกาะเราะฮฺ, 27)[7]

ในแง่ของการลงโทษทางโลกนี้เช่นกัน ความผิดมีระดับชั้นที่แตกต่างกันออกไป การลงโทษความผิดบางอย่าง เช่น การสังหารชีวิตผู้อื่นโดยเจตนา การคบชู้ และ ...โทษคือการประหารชีวิต ส่วนการลงโทษความผิดบางอย่าง เช่น การผิดประเวณีทั่วไป การดื่มสุรา และ ... จะได้รับการโบยต่อหน้าสาธารณชน และ ...[8] สำหรับการลงโทษบางอย่าง เช่น การไม่ถือศีลอด การบิดพลิ้วสัญญา การสาบานโกหก และ ..จะต้องเสียค่าปรับ เช่น ตั้งใจไม่ถือศีลอด ต้องจ่ายอาหารแก่คนยากจนตามกำหนดไว้[9]

ส่วนการเปรียบเทียบระหว่างความผิดด้วยกัน เช่น ระหว่างการซินากับการฟังดนตรี แน่นอน การทำซินาย่อมเลวร้ายและมีบาปมากกว่าการฟังดนตรีที่ฮะรอม เนื่องจาก ท่านเราะซูล (ซ็อลฯ) กล่าวว่า “ดนตรี คือบันไดที่ก้าวไปสู่การซินา” ท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า “บ้านหลังใดที่มีเสียงดนตรี จะไม่มีวันบริสุทธิ์จากความชั่วอนาจารต่างๆ เด็ดขาด”[10] จากทั้งสองรายงานเข้าใจได้ได้ การเข้าสู่โลกของดนตรีคือ บทนำไปสู่การซินา แต่ไม่มีหลักฐานสำหรับประเด็นดังกล่าวที่ว่า โทษทัณฑ์ของการทำซินาจะมากกว่าการฟังดนตรีที่ฮะรอมถึง 34 เท่า

ประเด็น สุดท้ายแม้ว่าตามคำสอนของอิสลามจะแบ่งความผิด (บาป) ออกเป็นระดับต่างๆ แต่ต้องเข้าใจด้วยว่า ความผิด (บาป) ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก เมื่อพาดพิงไปยังอัลลอฮฺ มันคือความผิดมหันต์ทั้งสิ้น ท่านอิมามบากิร (อ.) กล่าวว่า “จงอย่ามองว่านั่นเป็นบาปเล็ก แต่จงคิดว่า เจ้ากล้าทำความผิดต่อหน้าใคร”[11]