เกี่ยวกับการรวบรวมอัลกุรอานมี 3 ทัศนะกล่าวไว้ดังนี้ :

1) อัลกุรอานได้ถูกรวบรวมขึ้นในสมัยท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อล ฯ) ภายใต้การดูแลของนบีโดยได้กรับการชี้นำจากพระเจ้าแม้ว่าท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) จะไม่ได้เป็นผู้เขียนอัลกุรอานด้วยตัวเอง หรือไม่ได้เป็นผู้รวบรวมโองการต่างๆ ก็ตาม[1]

2) อัลกุรอานที่มีอยู่ในปัจจุบันได้รับการรวบรวมเป็นรูปเล่มโดย ท่านอิมามอะลี (อ.) ภายหลังการมรณกรรมของท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ซึ่งท่านอิมามอะลี (อ.) ได้รวบรวมขณะที่ท่านอยู่บ้านช่วงการปกครองของสามเคาะลิฟะฮฺ[2]

3) อัลกุรอานได้ถูกรวบรวมเป็นรูปเล่ม ภายหลังจากการมรณกรรมของท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อล ฯ) โดยสหายบางท่าน ที่นอกเหนือไปจากท่านอิมามอะลี (อ.)[3]

นักวิชาการฝ่ายชีอะฮฺหลายท่าน,ได้ยอมรับทัศนะที่สองและยังยอมรับว่าผู้ที่รวบรวมอัลกุรอานคือ ท่านอิมามอะลี (อ.)[4] แต่อะฮฺลิซซุนนะฮฺส่วนใหญ่ยอมรับทัศนะที่สาม ตลอดจนนักบูรพาคดีก็ยอมรับทัศนะนี้ และกล่าวเพิ่มว่า : อัลกุรอานอานที่ท่านอิมามอะลี (อ.) ได้รวบรวมขึ้นนั้น, ไม่ได้รับความสนใจจากเหล่าสหาย

เป็นที่ชัดเจน ดังนั้น ถ้าพิจารณาในทัศนะแรกและทัศนะที่สอง จะเห็นว่าการรวมรวมอัลกุรอานทั้งหมดได้ถูกสัมพันธ์ไปยังอัลลอฮฺ (ซบ.) ตลอดจากการพบบทต่างๆ การเรียงบทเหล่านั้นทั้งหมดอยู่ภายใต้วะฮฺยูทั้งสิ้น หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือได้รับการประทานจากพระเจ้า เพราะท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ตามที่โองการกล่าวถึงคือ

ما ینطق عن الهوى ان هو الا وحى یوحى[5]

ไม่ว่าสิ่งใดที่ท่านศาสดาได้กล่าวไปนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกิจการของศาสนาด้วยแล้ว ท่านได้รับคำแนะนำโดยวะฮฺยูทั้งสิ้น ตลอดจนบรรดาอิมามผู้บริสุทธิ์ (อ.) แม้ว่าจะไม่มีนบีอยู่ก็ตาม แต่เป็นเพราะพวกท่านคือผู้สานต่อแนวทางของนบี จึงได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้า ซึ่งมีฐานันดรอันสูงส่งเป็นผู้บริสุทธิ์ และมีวิชาการด้านใน

บุคคลที่ยอมรับทัศนะที่สามนั้น นอกจากจะไม่เป็นการยอมรับว่าทั้งสองกล่าวคือ การพบบทต่างๆ และการเรียบเรียง-เป็นการชี้นำจากพระเจ้าแล้ว  ทว่าในความเป็นจริงพวกเขาได้ปฏิเสธ และยังได้นำเอารสนิยมและบุคคลภาพของเหล่าสหายมามีส่วนเกี่ยวในปัญหาดังกล่าวอีกด้วย

ณ ที่นี่มีสองสามประเด็นสำคัญที่ต้องกล่าวถึง :

1) อัลลามะฮฺ ซัยยิดเฏาะบาเฏาะบาอี ได้อธิบายโองการไปนี้ :

انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون[6]

โดยกล่าวว่า คุณลักษณะที่ได้กล่าวเกี่ยวกับอัลกุรอาน เช่น วาทศาสตร์ การไม่มีความขัดแย้งในอัลกุรอาน และความไร้สามารถในการนำสิ่งที่คล้ายเหมือนมา และทั้งหมดที่อยู่ในอัลกุรอาน ซึ่งอยู่ในมือของเราขณะนี้ เป็นบทสรุปได้ว่า อัลกุรอานฉบับนี้, ก็คืออัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาในสมัยท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี[7]

คำพูดนี้แม้ว่าจะเป็นการปฏิเสธการบิดเบือนอัลกุรอานไปในตัว แต่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าอัลกุรอานที่มีอยู่เป็นรูปเล่มนี้จะเป็นวะฮฺยูของพระเจ้า เพราะคุณสมบัติเหล่านี้ที่กล่าวมาไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่า ได้สร้างความเป็นระเบียบของโองการและบทต่างๆ ที่มีอยู่ในอัลกุรอาน ดังเช่นอัลกุรอาน ที่เคยมีอยู่ในสมัยของท่านนบี

2) ถ้าหากบุคคลใดสามารถสามารถการเพิ่มจำนวนเลข เกี่ยวกับเอกพจน์และรวมอัลกุรอานในบทต่างๆ ตลอดจนการเรียงลำดับบทเหล่านั้นได้ หมายถึงระหว่างโองการต่างๆ ภายในหนึ่งบทและความสัมพันธ์ระหว่างบท โดยให้มีความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนเลขอันเฉพาะ ซึ่งการกระทำเช่นนั้นเป็นสิ่งเป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ แน่นอน เขาก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าบทต่างๆ และการเรียบเรียงอย่างเป็นระเบียบนั้นเป็นวะฮฺยูจากพระเจ้า แต่อย่างไรก็ตามการเรียบเรียงโองการต่างๆ ในแต่ละบทนั้นไม่อาจพิสูจน์ความเป็น วะฮฺยูจากพระเจ้า[8]

แหล่งศึกษาเพิ่มเติม :

Hadavi เตหะราน Mehdi มะบานีกะลามีอิจญฺติฮาดี