เหล่าผู้ปราศจากบาปทั้งสิบสี่ท่านบรรลุฐานันดรทางจิตวิญญาณอันสูงส่งที่สุด ดวงดาราอันเจิดจรัสเหล่านี้อิ่มเอมด้วยวิทยญาณและความไพบูลย์จากอัลลอฮ์ ความผิดพลาดและเผลอไผลไม่อาจจะกร้ำกรายพวกเขาได้ ดังโองการ"แท้จริงอัลลอฮ์ทรงประสงค์จะขจัดมลทินจากสูเจ้า โอ้อะฮ์ลุลบัยต์ และชำระสูเจ้าให้สะอาดบริสุทธิ์"[1] ฉะนั้น ปูชณียบุคคลเหล่านี้จึงอยู่ที่สุดขอบฟ้าความประเสริฐของมวลมนุษย์

อย่างไรก็ดี ท่านเราะซู้ล(ซ.ล.)คือผู้ที่มีสถานะสูงสุด และมีข้อแตกต่างบางประการที่อิมามมะอ์ศูมท่านอื่นๆไม่มี ดังที่ท่านอิมามศอดิก(อ.)กล่าวว่า "บรรดาอิมามเปรียบดั่งท่านนบี(ซ.ล.) เพียงแต่มิได้มีสถานะเป็นศาสนทูต และไม่สามารถกระทำกิจบางอย่างได้เฉกเช่นนบี (มีภรรยาเกินสี่คน) แต่เรื่องอื่นๆนั้นเสมือนนบี(ซ.ล.)"[2]

ฉะนั้น ท่านเราะซูลุลลอฮ์(ซ.ล.)จึงเป็นดาวที่เจิดจรัสที่สุดในกลุ่มดวงดาวเหล่านี้ บรรลุฐานันดรที่สูงส่งที่สุด และตระหง่านอยู่ ณ จุดสูงสุดแห่งความใกล้ชิดพระเจ้า ดังที่ท่านอิมามศอดิก(อ.)[3]กล่าวไว้ว่า "ท่านเราะซู้ล(ซ.ล.)คือศาสนทูตท่านแรกที่ขานรับเสียงเพรียกจากเบื้องบน (ในมิติแห่ง"ซัร") ท่านใกล้ชิดพระองค์มากที่สุด และบรรลุจิตถึงขั้นที่ไม่มีมะลาอิกะฮ์ชั้นสูงองค์ใด และไม่มีศาสนทูตระดับสูงท่านใดไปถึง เป็นสถานะที่อัลลอฮ์ทรงอุปมาความใกล้ชิดว่า " فکان قاب قوسین او ادنی "[4] ท่านคือผู้ที่ก้าวข้ามทุกระดับขั้นทางจิตวิญญาณจนถึงขั้นสูงสุดในคืนเมี้ยะรอจเพียงคืนเดียว ในหมู่ผู้ปราศจากบาปมีท่านเพียงผู้เดียวที่สื่อสารกับพระองค์ได้โดยผ่านช่องทางวิวรณ์ คัมภีร์กุรอานประทานแก่ท่าน ท่านคือผู้เผยแพร่ศาสนาและเนี้ยะมัตที่สมบูรณ์ที่สุดให้เป็นของกำนัลแก่มนุษยชาติ ท่านคือผู้ที่ยกระดับจริยวัตรอันงดงามสู่จุดสูงสุด[5] ท่านเป็นผู้เดียวที่อัลลอฮ์ มลาอิกะฮ์ และมวลผู้ศรัทธาเทิดเกียรติให้อย่างถาวร[6]

คุณสมบัติเหล่านี้แต่ละประการชี้ให้เห็นถึงสถานภาพอันจำเพาะของท่านนบี(ซ.ล.) ท่านอิมามบากิร(อ.)พรรณาไว้อย่างงดงามถึงสถานะอันสูงส่งของมะอ์ศูมีนแต่ละท่านว่า "ต้นไม้อันประเสริฐ[7]ก็คือท่านเราะซูลุลลอฮ์(ซ.ล.)... อิมามอลี(อ.)เปรียบดังกิ่ง ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์เปรียบดังก้าน และเหล่าอิมามที่สืบเชื้อสายจากอิมามอลี(อ.)และท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ก็เปรียบดังผลไม้"[8]
วจนะอันงดงามดังกล่าวได้ฉายภาพความสูงส่งของเหล่ามะอ์ศูมีนได้อย่างละเมียดละไม

ท้ายนี้ขอเน้นย้ำว่า การรู้จักสถานภาพและความยิ่งใหญ่ของบรรดามะอ์ศูมีน(อ.)เป็นหน้าที่ที่สำคัญยิ่งสำหรับเรา พึงระวังว่าไม่ควรละเลยหรือสุดโต่งในประเด็นนี้เด็ดขาด เพราะทั้งสองทิศทางล้วนผิดมหันต์ ดังที่ท่านอิมามอลี(อ.)กล่าวไว้ในหนังสือนะฮ์ญุลบะลาเฆาะฮ์ว่า "มีบุคคลสองจำพวกที่จะพินาศเพราะฉัน หนึ่ง พวกที่สุดโต่งในความรักฉัน(และยกให้ฉันเป็นพระเจ้า) สอง พวกที่จงเกลียดจงชังฉัน[9]" ฉะนั้น เราจึงมีหน้าที่ต้องทำความเข้าใจขอบเขตสถานะโดยจะต้องยึดแนวทางอันทอดยาวสู่ความผาสุกของเหล่ามะอ์ศูมีน(อ.) อีกทั้งต้องระมัดระวังมิให้สุดโต่งหรือละเลยความสำคัญของบุคคลเหล่านี้
หวังว่าพวกเราทุกคนจะได้รับกรุณาธิคุณจากอัลลอฮ์ให้พบหนทางศิรอฏ้อลมุสตะกีม และพ้นจากความเฉื่อยชาและความเฉไฉในหนทางนี้