İslam açısından iş sahibi veya ikinci bir işe sahip olmanın hiçbir sakıncası yoktur. İslam dini açısından beğenilmeyen, kınanan şey dünyaya düşkünlük, ona bağlanmak, maneviyat ve ahiretten uzaklaşmaktır ki bunlar bir işe sahibi olanlarda da görülebilir. Bir işi ve az bir geliri olanların içinde de dünayaya daha fazla bağlı olanlar vardır. Eğer insan yaşamının ihtiyaçları -makul bir şekilde- bir meslekle karşılanmıyorsa ve insanın ailesi bu gelirle zorluğa düşecekse o zaman ikinci bir iş lazım hatta farz olur.

Ancak yasal olarak iki resmi iş yapmak, yani iki iş yerini sahiplenmek ülkenin kanunlarına aykırıdır. Yine ikinci iş, insanın birinci işinde ihmalkar olmasına neden olacaksa o zaman da ikinci bir işe sahip olmak caiz olmaz. İki vardiye çalışarak çocuklarının eğitimine, ailesinin işlerine zaman ayıramayacaksa yine caiz değildir. Yani gerçekte fazla kazanç elde etmek için iki iş yaptığında asıl ve önemli işlerinden geri kalınırsa doğal olarak telafisi güç zararlara uğrar. İşte bu yüzden Masum İmamlar (İmam Hüseyin) şöyle buyuruyor: ‘Babamdan Allah Resulü’nün ev içindeki durumunu sorduğumda buyurdu ki: Kendi isteğiyle evine giderdi. Gittiğinde ise zamanını üçe bölerdi, bir kısmını Allah’a ibadet etmeye, bir kısmını ailesine, bir kısmını da kendisine ayırırdı...’[1]