Peygamber’in geceleri tehccüt için kalkması hakkındaki emir Kur’an’ın birkaç yerinde gelmiştir. Bunlardan biri el-Muzemmil suresidir. Bu surede Peygamber’e hitap ederek şöyle buyuruyor:

“Gecenin az bir kısmı hariç ibadet için uykudan kalk.”[1] Burada hitap Peygamber’e olmasına rağmen surenin son bölümünden anlaşılacağı üzere müminler de bu programda Peygamber’i örnek almaya çalışıyorlardı. Buna göre acaba gece teheccüdü İslam’a davetin başlangıcında herkese farz mıydı, sorusu ortaya çıkar. Müfessirlerden bazıları şuna inanıyorlar ki davetin başlangıcında teheccüt herkese farzdı. Sonra bu surenin son ayeti inerek bu hükmü neshetti ve bu dönem bir yıl sürdü. Ancak Merhum Tabersi’nin de açıkladığı üzere ayette neshi ifade eden bir şey göze çarpmıyor. Buna göre en iyisi bu hükmün ilk baştan tekitli müstahap ve bir sünnet olduğu görüsüdür. Yani bu hüküm Peygamber dışında kimseye farz değildi.[2]

Teheccüdün Peygamber’e farz olduğunu bildiren diğer bir ayette İsra Sure’sinin 79 ayetidir. Allah bu ayette şöyle buyuruyor:

“Gecenin bir kısmını nafile olarak ibadetle geçir (teheccüt eyle) olur ki rabbin seni beğenilen bir makama çıkarır.”[3]