ตามทัศนะของหลักการอิสลามการติดต่อสัมพันธ์กันระหว่างชายหนุ่ม และหญิงสาวก่อนการสมรส, ไม่ว่าจะเป็นการติดต่อกันโดยตรง หรือผ่านสื่อทางอ้อมอื่นๆ, ถ้าหากมีเจตนาเพื่อตัณหาราคะ (เพศสัมพันธ์) หรือกลัวว่าจะเกิดข้อครหานินทา หรือกลัวว่าการติดต่อกันนั้นจะนำไปสู่การทำความผิดอื่น, ถือว่าไม่อนุญาและผิดหลักการแน่นอน. ดังนั้น ลองพิจารณาคำวินิจฉัยของมัรญิอฺตักลีดต่อไปนี้ ซึ่งคำวินิจฉัยบางบทจะทำให้ประเด็นดังกล่าวชัดเจนยิ่งขึ้น :

คำถามที่ 1 : ในการพูดคุยกันระหว่างชายหนุ่ม กับหญิงสาวที่เป็นนามะฮฺรัม,มีความแตกต่างกันหรือไม่ ระหว่างพูดคุยโดยตรงกับผ่านสื่อทางอ้อมอื่น?

มัรญิอฺทั้งหมด : ไม่, ไม่มีความแตกต่างกันเลยในแง่ของกฏเกณฑ์ และทั้งสองกรณี, ถ้าหากมีเจตนาเพื่อสนองตัณหาราคะ และเกรงว่าจะเป็นฮะรอม ถือว่าขัดกับชัรอียฺ[1]

คำถามที่ 2 : แชดกับเพศตรงข้าม หรือพูดคุยกันทั่วๆ ไป มีกฏเกณฑ์ว่าอย่างไรบ้าง?

มัรญิอฺทั้งหมด : ถ้าหากเกรงว่าจะนำไปสู่ข้อครหานินทา หรือนำไปสู่ความบาป ถือว่าไม่อนุญาต[2]

คำถามที่ 3 : การให้สลามระหว่างชายหนุ่มและหญิงสาวที่เป็นนามะฮฺรัม ถือว่าอนุญาตหรือไม่?

มัรญิอฺทั้งหมด : ถ้าหากมิได้มีเจตนาเพื่อสนองตัณหาราคะ หรือมิได้เกรงว่าจะนำไปสู่บาปกรรม, ไม่เป็นไร[3]

คำถามที่ 4 : การล้อเล่นกับเพศตรงข้ามที่เป็นนามะฮฺรัมมีกฏเกณฑ์เป็นอย่างไร?

มัรญิอฺทั้งหมด : ถ้าหากมมีเจตนาเพื่อสนองตัณหาราคะ หรือเกรงว่าจะนำไปสู่บาปกรรม, ไม่อนุญาต[4]

คำถามที่ 5 : การติดต่อกันอย่างใกล้ชิดระหว่างชายหนุ่มและหญิงสาวขณะร่วมงานกัน หรือขณะเป็นแขกผิดหลักการหรือไม่?

มัรญิอฺทั้งหมด : การเป็นเพื่อนหรือกิ๊กระหว่างชายหนุ่มและหญิงสาว ถือว่าไม่อนุญาต, เนื่องเกรงว่าจะนำไปสู่การกระทำผิดในระหว่างติดต่อกัน, แต่ถ้าเป็นการติดต่อกันเพราะเป็นอาชีพ หรือหน้าที่, ถ้าหากไม่ได้เป็นสาเหตุก่อให้เกิดความเสียหาย, หรือใส่ใจต่อหลักการเป็นพิเศษอยู่แล้ว, ถือว่าไม่เป็นไร.[5]

คำถามที่ 6: การเขียนจดหมายติดต่อกับนามะฮฺรัม หรือการติดต่อในเชิงชู้สาวผ่านทางอีเมล์ มีกฎเกณฑ์อย่างไรบ้าง?

มัรญิอฺทั้งหมด : การติดต่ออันเป็นสาเหตุนำไปสู่ข้อครหานินทา หรือเป็นสาเหตุนำไปสู่การก่อความเสียหายอย่างอื่น ถือว่าขัดต่อหลักชัรอียฺ ไม่อนุญาต[6]

จากสิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดและปัญหาที่กำลังกล่าวถึงอยู่นี้ ได้บทสรุปว่า : การติดต่อสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มและหญิงสาว ก่อนการแต่งงาน ไม่ว่าจะติดกันโดยตรงหรือผ่านสื่อ, ถ้ามีเจตนาเพื่อสนองตอบตัณหาราคะ (เพศสัมพันธ์) หรือเกรงว่าจะนำไปสู่ข้อครหานินทา หรือเกรงว่าจะนำไปสู่บาปกรรมแล้วละก็ ถือว่าไม่อนุญาตและขัดต่อหลักชัรอียฺ.

แต่การติดต่อระหว่างเพื่อนร่วมงาน ติดต่อด้านวิชาการ หรือเพื่อการศึกษา, ถ้าหากไม่ก่อให้เกิดความเสียหาย หรือรักษาหลักการชัรอียฺระหว่างการติดต่อ ถือว่าไม่เป็นไร[7]