Düşman ve tehdit edici unsurlar karşısında savunma yapmak övülen bir eylem sayılır ve her insanın ve tüm diri varlıkların fıtri ve zati bir özelliği olup kendilerinin tabii haklarından sayılır. İnsanın can, namus, vatan, mal, kutsallar ve menfaatleri tehdit etmeye yönelik düşmanın saldırı, tehlike ve zararlar karşısında savunma yapması tüm din ve mezheplerin onayladığı bir husustur. İslam’ın hayat bahşedici mektebi de bunu değerli ve kutsal bir eylem saymış ve takipçilerini buna çağırmıştır. Hatta savunma ve öncüllerini Müslümanlara farz kılmıştır. Kur’an-ı Kerim şöyle buyurmaktadır: Onlara karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve savaş atları hazırlayın. Onlarla Allah’ın düşmanını, sizin düşmanınızı ve bunlardan başka sizin bilmediğiniz fakat Allah’ın bildiği diğer düşmanları korkutursunuz. Allah yolunda her ne harcarsanız karşılığı size tam olarak ödenir. Size zulmedilmez.[1] İslam’ın bu buyruğu özel bir gruba özgü değildir ve kadın ve erkek tüm Müslümanları kapsamaktadır. Her ne zaman savunmadan söz edilirse, zihinler daha çok askeri savunmaya yönelmektedir. Savunmayı askeri savunmaya özgü bilsek bile böyle bir savunmanın hedeflerinin gerçekleşmesinde kadınların rolü çok büyüktür ve bunun bazı boyutlarına aşağıda işaret edeceğiz:

1. Savaş Rolü ve Düşman İle Yüz Yüze Savaşmak:

Kadınların kutsal bir savunmada üstlendikleri ilk sorumluluk askeri savaş ve onların ev ve tarlalarına saldırma niyeti güden düşman ile yüz yüze gelmeleridir. Netice itibari ile tehlikeyi etkisiz hale getirmede salt erkeklerin savunması yeterli değildir. Saddam’ın dayattığı savaşta İranlı onurlu kadınlar güney bölgesinde Baas düşmanı ve Kürdistan’da da yerli uşaklar ile savaşmıştır. Onlar molotofkokteyli gibi basit silahlarla Şelemçe sınırını geçme kasti güden Irak tanklarına karşı savaşmaya gitmişlerdir. Elbette sonraları eğitim görmüş ve yiğit bir şekilde düşman ile savaşmak için modern silahlar ile mücehhez olmuşlardır.

2. Duygusal Destek:

Savaşçıları psikolojik ve duygusal olarak desteklemek ve onların psikolojisini takviye etmek kendilerinin başarısında çok etkilidir ve kadınlar bu önemli işin üstesinden çok iyi gelmektedirler. Kutsal savunma yıllarında da İslam toplumunun kadınları bu yükümlülüğü iyi bir şekilde yerine getirmişlerdir. İmam Humeyni (r.a) kendilerini övmüş ve şöyle buyurmuştur: “Kadınlar cephe için ifade ettikleri duygularıyla çok faydalı işler yapmışlardır.”[2]

3. Destek Komitelerini İdare Etmek:

Savunmada kadınların bir diğer rolü de savaşta bulunan savaşçı ve askerlerin ihtiyaç duyduğu malzeme ve eşyaları temin etmek ve hazırlamaktır. İranlı Müslüman bacılar, eşler ve anneler güney ve batı cephelerinde maddi ve lojistik destekleri ile unutulmayan birçok sahne yaratmıştır. Onlar savaşçıların yiyecek, giyecek ve bazen silah ihtiyaçlarını en güzel şekilde temin etmiş ve cepheye göndermiştir.

4. Yardım ve Tedavi Faaliyetleri:

Kadınlar taşıdıkları ruh letafeti ile hasta ve yaralılara bakmada ve onları tedavi etmede etkili bir rol üstlenirler. Bu nedenle dünyanın her yerinde bu görev genellikle kadınların yükümlülüğüne bırakılmıştır. Savaşın kanlı sahnelerinde tüm savaşçılar tehlikeyle yüz yüzedir ve her an yaralı ve hasar görmüşlerin sayısı artmaktadır. Böyle bir durumda eğer bu insanlara bakmak erkeklerin yükümlülüğüne bırakılırsa siperlerde düşmanın önünü alabilecek ve onu geri püskürtebilecek birçok güç meşgul olacak ve yaralıların tedavisi ile uğraşacaktır. Artı, erkekler kadınların iyi bir şekilde üstesinden geldiği gibi bu işi başaramamaktadırlar. Bu nedenle bu alanda kadınların rolü çok kritik ve hayatidir.

5. Ekonomik Cihat:

Cephede düşman karşısında direnen her askerin ekonomik ihtiyaçları ve yiyecek, ilaç, elbise, mühimmat ve nakliye araçları gibi birçok desteğe ihtiyacı vardır. Toplumun tüm bireyleri ve kadınlar kendi savaşçılarının ihtiyaçlarını temin etmekle yükümlüdürler. Müslüman kadınlar kutsal savunmada savaş cephelerine ekonomik yardım yapmada üstün bir katılım göstermiş ve hatta bir ömür zahmet ve biriktirmenin neticesi olan ziynet aletleri gibi tüm varlıklarını cömertçe bu yolda feda etmişlerdir. Gerçekte kutsal savunma döneminde bizler kadınların fedakârlıklarının zirvesine tanıklık ettik. İmam Humeyni (r.a) defalarca buna işaret etmiş ve şöyle buyurmuştur: “Biz her gün ömürlerinin hâsılı olan bir miktar altını getirip Allah ve savaş yolunda infak eden kadınlara tanıklık etmekteyiz…”[3]

6. Özveri ve Fedakârlık:

Kadınlar evlat, kardeş, eş ve babadan ibaret en değerli bireylerinden geçerek ve onları savunma alanında bulunmaya teşvik edip yönlendirerek ve onları kaybetme musibetiyle karşılaşınca sabır göstererek düşmanlar karşısında savunma hedeflerinin gerçekleşmesi yönünde başka önemli bir rolü yerine getirmişlerdir. İranlı kadınlar kutsal savunma yıllarında evlatları, eşleri, kardeşleri ve babalarını kutsal savunmaya katılmaya teşvik etmeye ek olarak (bu teşvikler erkeklerin cephelerde daha fazla yer almasında çok etkili olmuştur), kendi akraba ve değerli bireylerinin yaralanması ve şahadetini öğrendikten sonra eşine az rastlanmış bir sabır ve tahammül göstermekteydiler. Bu da savaşı yiğitçe sürdürmede savaşçıların psikolojisini desteklemede büyük bir yardımda bulunmaktaydı. Kadınların güçlü psikolojilerinin örneklerini İmam Humeyni’nin (r.a) sözlerinde açıkça gözlemlenebilir: “Gençleri cephede şehit olmasına karşın anneler tam bir sevinç ve iftiharla gençlerinin İslam yolunda şehit olmasıyla övünmekte ve yine başka gençlerimiz de var ve onları da İslam’a takdim edeceğiz diye öneride bulunmaktadırlar.”[4]

7. İstihbarat ve Teftiş Faaliyetlerinde İşbirliği:

İslam’ın namahrem kadınlara dokunmada bir takım sınırlılıklar getirmesi ve bu sınırlılıklar kadınlar tarafından bilgi, istihbarat, silah ve mühimmat getirilip götürülmesinde düşman tarafından kötü bir şekilde kullanılabileceği nedeniyle, düşmanın bu taktiğinin etkisiz hale getirilmesinde kadınların varlığı ve rolü çok özeldir. Eğer savunma alanlarında bu sahada kadınlar varlık göstermezse hiçbir erkek bu önemli işi yerine getiremez. Bu yüzden kutsal savunma yıllarında kendine özgü özellikler taşıyan ve karşı devrimcilerin düşman ile işbirliği yaptığı batı cephesinde istihbarat eksenli zekâ ve denetlemek kaçınılmazdı. Bacı ve kadınların Kürdistan’daki propaganda ve istihbarat eksenli faaliyetlerinden birçok örnek elde mevcuttur.

Ama bugün askeri boyuta ek olarak düşmanın saldırıları inançsal, askeri, ekonomik, kültürel, siyasal ve ahlaki boyutlarda da gerçekleşebilir. Bu nedenden ötürü savunma tüm alanlarda gerçekleşmelidir. Bu esas uyarınca bugün savunmanın kapsamı askeri savunmayı aşmış ve çok büyümüştür. Bu sebeple savunma hedeflerinin gerçekleşmesinde kadın ve kızlar üstün kapasite ve kabiliyetlere sahiptirler.  Anne, eş, öğretmen ve üniversite hocası sıfatıyla kadın ve kızlarımızın düşünsel, kültürel, inançsal ve bilimsel temelleri takviye etmedeki konumu hatırlatmaya ve açıklamaya gerek duymayacak kadar açıktır. Aynı şekilde bilim ve teknolojinin gelişmesiyle, değişik ekonomik alanlarda kendilerinin müdür, uzman ve bilirkişi sıfatıyla ekonomik savunma gücünü yükseltmedeki rolü büyük bir öneme haizdir. Bugün askeri alanda bile kadınlar üstün bir konuma gelmişlerdir; zira askeri saldırıda savaş meydanında birebir ve yüz yüze savaşma yöntemi aşılmış ve savaş elektronik savaşlar tarzına bürünmüştür (yani uzaktan savaş araçlarını yönlendirme haline dönüşmüştür). Bunun değişik alanlarında kadınlar düşman ile direkt olarak karşılaşmaksızın düşmanın saldırılarının önünü alabilirler. Bu hususlara binaen savunma hedeflerinin gerçekleşmesinde kadınların rolü kuşkusuz erkeklerinkinden az değildir.