در تاریخ بنی امیه در صدر اسلام، از دو یزید نام برده شده است. اول؛ یزید بن ابی سفیان و دوم؛ یزید بن معاویه. همان طور که مشخص است، ابوسفیان پسری به نام یزید داشت که برادر معاویه هم بود. معاویه نیز اسم فرزند خود را به نام برادرش، "یزید" گذاشت. این یزید پسر معاویه بود که به فرمان او امام حسین(ع) و یارانش در کربلا به شهادت رسیدند.

ابن عبدالبر در کتاب الاستیعاب که در قرن پنجم نوشته است، از یزید بن ابوسفیان نام می برد.[1]