برای توضیح و روشن شدن پاسخ توجه به این آیه شریفه خالی از لطف نیست.

 «آسمان هاى هفت گانه و زمین و کسانى که در آنها هستند، همه تسبیح او می گویند و هر موجودى، تسبیح و حمد او می ‏گوید، ولى شما تسبیح آنها را نمی فهمید».[1]

 با توجه به تعالیم و آموزه های دینی، تمام موجودات به نحوی حمد و ثنای خداوند را می گویند. از این جهت علامه حسن زاده آملی نیز به خداوند عرض می کند: خداوندا این پرندگان با این الفاظ در ظاهر تو را می خوانند و من نیز با آنان هم زبان شده و با وِرد هو هو (او او= خدا خدا) تو را می خوانم.

 شیخ بهایی(ره) نیز می گوید:

 هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید      بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه

[1] . اسراء، 44. «تُسَبِّح‏ُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فیهِن‏ وَ إِنْ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلاَّ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لکِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبیحَهُم»‏.