คำว่า “ฎิรอร” มาจากริยาในรูปของ บาบมุฟาอะละ ในพจนานุกรมหมายถึง การทำให้สูญเสีย[1] โดยเจตนา[2]

เรื่องราวของมัสยิด ฎิรอร ถูกกล่าวไว้ในบทเตาบะฮฺ สาเหตุที่ตั้งชื่อมัสญิดนี้ว่า ฎิรอร ก็เนื่องจากว่า มีมุนาฟิกีน (พวกกลับกลอก) กลุ่มหนึ่งต้องการให้แผนการชั่วร้ายของตนที่มีต่ออิสลาม ซึ่งพวกเขาได้วางไว้ให้บรรลุเป้าหมาย พวกเขาจึงได้สร้างมัสญิดหลังหนึ่งขึ้นมาใน เมืองมะดีนะฮฺ โดยมีเจตนาให้มัสญิดดังกล่าวเป็นฐานสร้างอันตรายแก่นบี (ซ็อล ฯ) บรรดามุสลิมและอิสลาม[3]

เรื่องราวโดยสรุปของการสร้างมัสญิด ฎิรอร คือ : กลุ่มมุนาฟิกีน (สับปลับ) ได้มาหาท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) เพื่อขออนุญาตท่านศาสดาสร้างมัสญิดขึ้นในหมู่ชนเผ่า บนีซาลิม (ใกล้ๆ กับมัสญิดกุบา) เพื่อให้บุคคลที่ทุกลภาพ คนชรา คนป่วยที่ไม่อาจมามัสญิดนบีได้ ให้นมาซในมัสญิดนั้น, และพวกเขายังได้ขอจากนบีอีกว่าให้ท่านมานำนมาซในมัสญิดดังกล่าวด้วย, จนกระทั่งว่า อัลกุรอาน โองการที่ 107, 110, บทเตาบะฮฺ ได้ถูกประทานลงมาแก่ท่านนบี (ซ็อล ฯ) ม่านแห่งความลับและความกังขาทั้งหลายก็ถูกเปิดออก, หลังจากนั้นท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ได้มีคำสั่งให้เผ่ามัสญิด และรื้อถอนซากปรักหักพังของมัสญิดดังกล่าวด้วย[4]

ประเด็นกล่าวถึงนี้ นักตัฟซีรกุรอาน ส่วนใหญ่และแหล่งอ้างอิงฮะดีซจำนวนมาก ตลอดจนประวัติศาสตร์ได้บันทึกไว้ แม้ว่ารายละเอียดต่างๆ จะมีความแตกต่างกันอยู่บ้างก็ตาม