[1] ชีอะฮ์และซุนนีได้บันทึกไว้ว่า เมื่อท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ได้แต่งตั้งท่านอิมามอาลี (อ.) เพื่อเป็นอิมามต่อจากท่านในเหตุการณ์ฆอดีรคุม และหลังจากที่อายะฮ์อิกมากได้ประทานลงมา[2] คอลีฟะฮ์ที่หนึ่งและสองได้ลุกขึ้น และถามจากท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ว่า “วิลายะฮ์และการเป็นตัวแทนหลังจากท่านในครั้งนี้เป็นของอาลี (อ.) เพียงผู้เดียวใช่ไหม?” ท่านได้กล่าวว่า “จำเพาะสำหรับอาลี (อ.) และบรรดาตัวแทนของฉัน จนถึงวันกิยามัต” พวกเขาได้ถามว่า “บรรดาตัวแทนของท่านมีใครบ้าง?” ท่านได้กล่าวว่า “อาลี (อ.) ผู้เป็นน้องชาย, ตัวแทน, ผู้สืบทอด และคอลีฟะฮ์หลังจากฉันสำหรับประชาชาติของฉัน และเขาจะเป็นผู้มีสิทธิเหนือมุอ์มินทุกคนหลังจากฉัน, หลังจากนั้นฮาซัน (อ.)และฮุเซน(อ.)ผู้เปรียบเสมือนบุตรของฉันเป็นอันดับถัดมา และลูกหลานจากฮุเซน (อ.) อีกจำนวน 9 คน ซึ่งพวกเขาจะสืบทอดอำนาจหน้าที่ทีละคน[3]

สรุปคือ เหตุผลหลักของการมีอิมามจำนวนสิบสองท่านคือ ริวายะฮ์ต่าง ๆ ซึ่งทั้งชีอะฮ์และทั้งซุนนีได้รายงานจากท่านนบี (ศ็อลฯ) แต่หากถามว่าปรัชญาของจำนวนสิบสองคืออะไร ต้องเรียนว่าในอิสลามมีหลายประเด็นที่สาเหตุและเหตุผลของมันไม่เป็นที่กระจ่างชัดสำหรับเรา ทว่าเราจะต้องทำตามกฎเหล่านั้น เช่นกรณีจำนวนเราะกะอัตในนมาซ หรือการอ่านเสียงดังหรือเสียงค่อยระหว่างนมาซ ซึ่งจะแตกต่างในหญิงและชาย คำถามดังกล่าวก็จัดอยู่ในประเภทนี้ด้วย ซึ่งเราจะต้องทำตามพระบัญชาของพระองค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้กำหนดกฎกติกาดังกล่าว พระองค์ได้ลงวิวรณ์แก่ท่านนบี(ซ.ล.)เกี่ยวกับประเด็นนี้ก่อนที่บรรดาอิมามเหล่านี้จะถือกำเนิดเสียอีก และท่านก็ได้ประกาศเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวในหลายๆโอกาส อย่างไรก็ดี บทบัญญัติอิสลามไม่ว่าจะมีสาเหตุที่กระจ่างชัดหรือไม่นั้น เราจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติตามโดยดุษณี เนื่องจากผู้สั่งคือผู้เปี่ยมด้วยวิทยปัญญา ซึ่งไม่มีทางออกคำสั่งที่ไม่เหมาะสม ดังนั้นคำสั่งทั้งหมดที่ทรงประกาศใช้ ก็เพื่อการพัฒนาและการก้าวไปสู่ความสูงส่งของมนุษยชาตินั่นเอง ดังนั้นจะต้องนำสู่การปฏิบัติ

เกี่ยวกับคำถามส่วนที่สอง ที่ได้ถามว่าทำไมเราจะต้องอยู่อย่างเดียวดายเป็นเวลายาวนาน? และอิมามที่ไม่ได้อยู่กับเราจะช่วยให้เราปลอดภัยได้อย่างไร?

ต้องเรียนว่า อัลลอฮ์จะไม่ปล่อยให้พื้นแผ่นดินและบ่าวของพระองค์ปราศจากฮุจญะฮ์(ข้อพิสูจน์)ของพระองค์อย่างเด็ดขาด เราสามารถรับรู้ประเด็นนี้ได้จากริวายะฮ์ต่าง ๆ ที่กล่าวถึงเรื่องนี้[4] นั่นหมายความว่า เรามิได้อยู่โดยปราศจากอิมาม 

หนึ่งในคุณลักษณะของตัวแทนของอัลลอฮ์ในทุกยุคทุกสมัยคือ การที่พวกเขาเป็นสื่อในการประทานความเมตตาต่างๆจากพระผู้เป็นเจ้า เราสามารถรับรู้ถึงประเด็นดังกล่าวได้จากริวายะฮ์จากท่านนบี (ศ็อลฯ) ซึ่งท่านได้ตอบคำถามที่มีเนื้อหาคล้ายกับคำถามข้างต้นว่า คุณูปการของเขา (ท่านอิมามซะมาน (อ.) ที่มีต่อบ่าวของพระองค์ในยุคสมัยของการเร้นกาย เปรียบเสมือนกับความสว่างและไออุ่นที่ได้มาจากดวงอาทิตย์ที่อยู่หลังเมฆหมอก จากการเปรียบเปรยที่งดงามนี้ ทำให้สามารถแปรออกเป็นเนื้อหาได้ต่อไปนี้:
ดังที่การที่ดวงอาทิตย์ที่อยู่หลังเมฆหมอกมิได้สูญเสียความสว่างและความอบอุ่นแก่ชาวโลก การที่อิมามเร้นกายจากสายตาคนทั่วไปก็ไม่ทำให้มนุษย์ถูกตัดขาดจากความเมตตาและการชี้นำจากท่านโดยสิ้นเชิง จึงมีผู้คนมากมายที่ได้รับความเมตตาจากท่าน เราจะเห็นประเด็นดังกล่าวได้จากจดหมายของท่านที่เขียนให้กับเชคมูฟีด ท่านได้กล่าวว่า “เราไม่ได้ละเลยที่จะดูแลพวกท่าน และเราจะไม่ลืมท่าน และหากไม่เป็นเช่นนี้ พวกท่านจะมลายไปด้วยแรงพายุของภัยบะลาอ์ต่างๆอย่างแน่นอน”[5] การมีชีวิตอยู่ของท่านเป็นสาเหตุสำคัญที่ประชาชนจะได้อุ่นใจและมีความหวังที่จะปรับปรุงตัวเองเพื่อการมาของท่าน

ประเด็นสำคัญคือ เราจะสามารถใช้ประโยชน์จากแสงสว่างของดวงอาทิตย์ได้อย่างเต็มที่ เมื่อเราขจัดสิ่งกีดขวางต่างๆที่บดบังแสงสว่างเอาไว้ ดังนั้น เมื่อเรามีดวงอาทิตย์ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้แล้ว (ถึงแม้จะอยู่หลังเมฆแห่งการเร้นกายก็ตาม) ก็ไม่มีความหมายที่จะคิดว่าเรามีชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายอีกต่อไป

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับประเด็นคุณูปการของการมีอิมามซะมาน (อ.) คำถามที่ 168 (เว็บ, 1375), 654 (เว็บ, 705) และ 534 (เว็บ, 582)