เราไม่พบฮะดีษที่คุณยกมาในหนังสือเล่มใด   แต่มีฮะดีษชุดที่มีความหมายคล้ายคลึงกันปรากฏอยู่ในตำราหลายเล่ม   ซึ่งขอหยิบยกฮะดีษบทหนึ่งจากหนังสืออัลกาฟีมานำเสนอพอสังเขปดังนี้
อบูบะศี้รเล่าว่า   วันหนึ่งขณะที่ท่านนบี ( ซ . ล .) นั่งพักอยู่   ท่านอิมามอลี ( อ .) ก็เดินมาหาท่าน   ท่านนบีกล่าวแก่อิมามอลี ( อ .) ว่า “ เธอคล้ายคลึงอีซา   บุตรของมัรยัม   และหากไม่เกรงว่าจะมีผู้คนบางกลุ่มยกย่องเธอเสมือนอีซาแล้ว   ฉันจะสาธยายคุณลักษณะของเธอกระทั่งผู้คนจะเก็บดินใต้เท้าของเธอไว้เพื่อเป็นสิริมงคล

บางคนในที่นั้นกล่าวขึ้นว่า   นบียกยอลูกพี่ลูกน้องตนเองถึงขั้นเปรียบกับนบีอีซา ( อ .) เชียวหรือ ? พลันโองการต่อไปนี้ประทานแก่นบีว่า “ และเมื่อมีการอุปมาถึงอีซา   กลุ่มชนของเจ้าก็โวยวายทันที   พวกเขากล่าวว่า   เหล่าองค์สักการะของเราดีกว่าหรือว่าเขา   คนเหล่านี้มิได้มีเจตนาอื่นใดในการเปรียบเทียบนอกจากต้องการก่อวิวาท ( เจ้ามิได้ถือว่าอีซาเป็นองค์สักการะ ) ทว่าพวกเขาคือพวกนิยมวิวาท   เขา ( อีซา ) มิไช่อื่นใดนอกจากบ่าวที่เราได้ประทานเนี้ยะมัต ( ตำแหน่งนบีและอภินิหาร ) ให้   และให้เป็นสัญลักษณ์ที่ยิ่งใหญ่แก่บนีอิสรออีล   และหากเราประสงค์ก็สามารถจะบันดาลให้พวกเจ้าเป็นทวยเทพบนหน้าแผ่นดินในฐานะตัวแทน ” [1] ผู้รายงานเล่าว่า   ฮาริษ   บิน   อัมร์   ฟะฮ์รีบันดาลโทสะพร้อมกับกล่าวว่า “ โอ้อัลลอฮ์   หากพระองค์ประสงค์จะให้กลุ่มบนีฮาชิมเป็นผู้นำประชาชนดังเช่นกษัตริย์กรีกและโรมัน   ก็ขอให้ทรงลงโทษข้าพระองค์ด้วยก้อนหินหรือโทษทัณฑ์อันเจ็บปวดด้วยเทอญ ” อัลลอฮ์ทรงแจ้งคำพูดของฮาริษแก่นบี   แล้วจึงมีพระดำรัสว่า “ และอัลลอฮ์ไม่ทรงโปรดที่จะลงทัณฑ์พวกเขาขณะที่เจ้ายังอยู่ในหมู่พวกเขา   หรือเมื่อเขาขออภัยโทษ ” [2] ท่านนบีกล่าวแก่อัมร์ว่า   จงกลับใจเถิด   หรือไม่ก็ไปให้ห่างจากฉันเสีย   ฮาริษกล่าวว่า   โอ้มุฮัมมัด   จงแบ่งสิ่งที่ท่านมีให้แก่พวกกุเรชบ้างเถิด   เพราะบนีฮาชิมมีจิตใจเอื้ออารีย์ ” ท่านตอบว่า “ สิ่งนี้มิได้อยู่ในอำนาจของฉัน   แต่เป็นพระอำนาจของอัลลอฮ์เท่านั้น ” เขากล่าวว่า   โอ้มุฮัมมัด   ข้าไม่พร้อมที่จะเตาบะฮ์   แต่จะไปให้ใกลท่าน   เขาขึ้นขี่อูฐและเดินทางออกไปจนถึงชานเมืองมะดีนะฮ์   ทันใดนั้นก็มีหินก้อนหนึ่งจากเบื้องบนดิ่งลงมากระแทกศีรษะเขาจนสิ้นใจ   หลังจากนั้นมีโองการแก่ท่านนบีว่า “ ผู้ร้องขอคนหนึ่งได้ร้องขอการลงทัณฑ์ที่ต้องเกิดขึ้นสำหรับเหล่าผู้ปฏิเสธ   ซึ่งไม่มีสิ่งใดจะยับยั้งได้จากอัลลอฮ์ผู้เป็นจ้าวแห่งชั้นฟ้า ” [3] ท่านนบีหันไปกล่าวแก่พวกมุนาฟิกีนที่รายล้อมท่านว่า   จงตามหาสหายของพวกเจ้าเถิด   เพราะเขาได้รับในสิ่งที่ต้องการแล้ว ” มีโองการประทานลงมาว่า “ และพวกเขาเรียกร้องชัยชนะ   ทว่าพวกทรนงที่หัวรั้นจะกลายเป็นผู้ต่ำต้อย ” [4] [5]

แนะนำว่าก่อนที่จะอ้างถึงโองการกุรอานหรือฮะดีษของมะอ์ศูมีน   ควรจะค้นคว้าให้ถี่ถ้วนเสียก่อน   อย่างไรก็ดี   ในกรณีของคุณอาจจะเข้าข่ายการอ้างอิงความหมาย   ซึ่งย่อมไม่ผิดหากยังคงความหมายเดิมไว้ได้   จึงกล่าวได้ว่าคุณมิได้โกหกใส่ท่านนบี ( ซ . ล .) ส่วนตัวบทที่คุณอ้างไว้   หากพิสูจน์แล้วว่าไม่ไช่เรื่องจริง   คุณมีหน้าที่ที่จะต้องชี้แจงแก่ผู้ฟังหรือคู่สนทนาของคุณ