Şiaların inancına göre imamların (a.s) rivayetleri, Hz. Peygamberin (s.a.a) rivayetleri gibi delil teşkil eder ve onlara uyulması gerekir. Bu açıdan bu rivayetler arasında herhangi bir fark yoktur. Bu nedenle dört hadis kitabı (Usul-u Kâfi, Tehzib, Men la Yehzeruhu’l-Fakih ve İstibsar) Şia’nın asıl hadis kaynakları olarak Hz. Peygamberin (s.a.a) sözleri ile imamların (a.s) sözleri arasında bir ayrım yapmamış ve değişik konular formunda onlardan çeşitli rivayetler nakletmiştir. Eğer her bir masum hakkında özel bir takım kaynaklar tedvin edilmişse, bu Hz. Peygamberin (s.a.a) sözleri ile imamların (a.s) sözleri arasında bir farklılık gözetildiği anlamında değildir. Aşağıdaki hususları hatırlatmak gerekir:
1. “Tuhafu’l-Ukul am A’li’r-Resul”[1] gibi Hz. Peygamberin (s.a.a) ve her bir imamın (a.s) sözlerini özel olarak ayrı bir şekilde aktaran kaynaklar mevcuttur. Aynı şekilde “Nehcü’l-Belağa”[2] kitabı da İmam Ali’nin (a.s) sözlerini içerir.
2. Şia’nın hadis kitapları arasında sadece Hz. Peygamberin (a.s) sözlerini içeren “el-Mücazatu’n-Nebeviyye”[3]gibi kitaplar mevcuttur. 
3. Her rivayeti kabul etmede ilgili hadisin senet, delalet ve muhtevasının doğru olup olmadığını incelemek gerekir ve salt herhangi bir hadis kaynağında bulunması nedeniyle bir rivayet muteber sayılmaz.

---