در فرض سؤال، در صورتی که ورثه هنگام رضایت‌دادن، احتمال وجود چنین سرمایه‌ای را نمی‌دادند و با همین فرض، رضایت دادند، اکنون می‌توانند در دو سوم مالی که به تازگی کشف شده تصرف کنند و یک سوم باقیمانده را باید در همان جهتی که مورد نظر متوفا بود مصرف نمایند.

ضمائم:

پاسخ دفاتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (قدس سره):

چنانچه، زمین مورد سؤال هم جزو ترکه‌ای بوده که همه ورثه، وصیت به آن‌را پذیرفتند بعد از فوت موصی مجاز به تخلف نبوده و باید بر طبق وصیت عمل کنند.

حضرت آیت الله العظمی علوی گرگانی (قدس سره):

اگر در زمانی که مادر از وراث امضا می‌گرفت ورثه احتمال وجود چنین اموالی را می‌دادند و امضا نمودند، حق ممانعت ندارند و باید در راه باقیات الصالحات هزینه شود. ولی اگر تصور می‌کردند که مادر اموالی ندارد و رضایت داده‌اند، حق دارند در مازاد بر مقدار ثلث اموال مادر تصرف کنند به عنوان سهم‌الارث ولی در مقدار ثلث باید به وصیت عمل شود.

حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):

وصیت میت تا سقف ثلث ماترک نافذ است و در بیشتر از آن نیاز به اجازه وراث دارد.

[1]. استفتا از دفاتر آیات عظام: صافی گلپایگانی، علوی گرگانی و نوری همدانی (مد ظلهم العالی) توسط سایت اسلام کوئست.