در پاسخ به این سؤال باید هم از جهت حکم فقهی و هم از نظر آثار و مجازات های این نگاه ها بحث شود :

الف: از نظر حکم فقهی:

آلت تناسلی و مخرج مدفوع (غائط ) اصطلاحاً "عورت" گفته می شود. حضرت امام در بیان مراد از عورت مرد فرموده اند: " عورت مرد که در نماز واجب است به پوشاند همان مقدارى است که نگاه کردن به آن حرام است، یعنى پشت و پیش او که عبارت از دبر و آلت رجولیت و بیضتین باشد، واجب است بپوشاند.[1]

از نظر اسلام نگاه کردن مرد به بدن زن نامحرم (به جز صورت به مقداری که واجب است در وضوء شسته شود و دستها تا مچ) حرام است حتی اگر به آلت تناسلی او نگاه نکند. همچنین نگاه به عورت دیگرى حرام است و فرقی نمی کند که زن به عورت زن یا مرد نگاه کند یا مرد به عورت مرد یا زن نگاه کند در هر صورت نگاه کردن حرام است و تنها دو مورد استثناء شده است:

1. زن و شوهر مى‏توانند به تمام بدن یکدیگر نگاه کنند. حضرت امام ره در این زمینه فرموده اند: "نگاه کردن به عورت دیگرى حرام است، اگر چه از پشت شیشه یا در آیینه یا آب صاف و مانند اینها باشد و احتیاط واجب آن است که به عورت بچه ممیز هم نگاه نکنند ولى زن و شوهر مى‏توانند به تمام بدن یکدیگر نگاه کنند.[2]

2. نگاه کردن پزشک به عورت فرد مریض برای معالجه. حضرت امام ره در این زمینه فرموده اند: " اگر انسان براى معالجه کسى ناچار شود که به عورت او نگاه کند بنا بر احتیاط واجب باید آیینه را در مقابل گذاشته و در آن نگاه کند ولى اگر چاره‏اى جز نگاه کردن به عورت نباشد اشکال ندارد. [3]

البته اگر مراد از باسن بالای ران و غیر موضع خروج مدفوع باشد زن می تواند به باسن زن دیگر بدون قصد شهوت نگاه کند و مرد نیز می تواند بدون قصد شهوت به باسن مرد دیگر نگاه کند. [4]

ب: از نظر آثار و مجازات های این نگاه ها

در روایات مجازات متعددی بیان شده است از جمله:

1. کسی که عمدا به عورت دیگری (غیر همسر خود)نگاه کند خداوند او را از منافقین قرار می دهد...."[5]

2. کسی که عمدا به عورت دیگری (غیر همسر خود) نگاه کند هفتاد هزار ملک او را لعن خواهند کرد و... "[6]