برای دست یابی به پاسخی روشن، پرسش تان را به چند بخش تقسیم و سپس بررسی می نماییم.
1. بر فرض ورود احادیث یاد شده، آیا این احادیث  از نظر سند اعتبار دارند؟
2. آیا اساساً شیعیان  این مسئله را باور دارند؟
3. آیا اساساً خلفا بت پرست بودند؟
این احادیث به این نحو را در هیچ یک از کتب معتبر شیعی نیافتیم! بر فرض وجود چنین احادیثی در برخی از کتاب ها، ملاک و معیار شیعه در برخورد با خلفا، تعامل ائمه (ع) به ویژه امام علی (ع) با آنان است که از طرق و اسناد صحیح به ما رسیده است، نه احادیث ضعیف و مطرود و گفتار اشخاص عادی؛ چرا که شیعیان واقعی خود را تابع و پیرو امامان معصوم (ع) می دانند.
شیعیان واقعیّ پیرو اهل بیت (ع)، در مورد خلفای اهل سنت و ابو بکر همان اعتقادی را دارند که امامان آنان به آن باور داشتند و همان سخن را در بارۀ شان می گویند که امامانشان آن را بیان نمودند؛ از این رو هرگز شیعیان از کفر و بت پرستی خلفا و ابوبکر سخن نمی گویند، بلکه همۀ آنان را مسلمان می دانند. به عقیدۀ ما مسلمان کسی است که شهادتین (اشهد أن لا اله الاّ الله و اشهد أنّ محمداً رسول الله) را بر زبان جاری کند، البته این بدان معنا نیست که شیعیان به خلفا انتقاد و اعتراضی ندارند و تمام کارها و روش های آنها را می پسندند.
برای توضیح بیشتر در این رابطه به پاسخی تحت عنوان "اسلام ابوبکر و عمر" که در همین سایت با شمارۀ 2983 موجود است مراجعه نمایید.
در پایان تذکر این نکته خالی از لطف نیست و آن این است که: نه تنها ابوبکر و عمر بلکه همۀ اصحاب پیامبر غیر از علی (ع) -که حتی در یک چشم به هم زدن هم مشرک نبود [1] - بقیه اصحاب مدتی را در حال کفر به سر بردند و بت می پرستیدند، [2] و نوعاً گوشت مردار می خوردند، مرتکب فحشا می شدند و ... تا این که خداوند به برکت بعثت پیامبر اسلام آنان را از این ضلالت و گمراهی نجات داد. [3]