در روایتی به نقل از پیامبر اکرم(ص) چنین آمده است: «إِنَّ اللهَ یُؤَیِّدُ هَذَا الدِّینَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِر»؛[1] خداوند این دین را به مرد بدکار یارى می‌کند.
این روایت که در منابع شیعه و اهل‌سنت آمده، از نظر محتوا ایرادی ندارد و معنایش آن است که گاهی شخصی به جهت اعمال زشتی که دارد گنه‌کار و فاسق است با این حال، ممکن است نفعی هم به دین برساند و دین به سبب او یاری شود، چنانچه فیض کاشانی(ره) این موضوع را این‌گونه به تصویر کشیده است:
«علما سه طایفه‌اند: یکى آنان که‏ علم ظاهر دانند و بس، ایشان مانند چراغ‌اند که خود را سوزند، و دیگران را افروزند و در این گروه کم افرادی در میان آنان پیدا می‌شود که دنیادوست و محب دنیا نباشند، بلکه دین را به دنیا بفروشند؛ زیرا ایشان نه دنیا را شناخته‌اند، و نه آخرت را؛ چون حقیقت دنیا و آخرت به علوم ظاهری شناخته نمی‌شود، پس چنین دانشمندانی صلاحیت رهبری مردم را ندارند! البته ممکن است در میان عموم مردم کسانی باشند که از علم آنان منتفع شوند و حدیث "ان الله یؤید هذا الدین بالرجل الفاجر" بدین مطلب اشاره دارد...».[2]
برای این روایت می‌توان مصادیق بسیار دیگری نیز ذکر نمود: مانند زمام‌دار ظالمی که در مقطعی به جهت اغراض دنیوی، به یاری افراد متدین همت می‌گمارد، مسجدی بنا می‌کند که مردم در آن نماز بگزارند، در گردآوری کتاب‌هایی همت می‌ورزد و .... که اگر چه این شخص به جهت اعمال زشت، فاجر است، اما در مواردی عملکردش به گونه‌ای است که به نفع و مصلحت دین و دین‌داران تمام می‌شود.

---