1. اسلام برای بر آورده شدن نیازهای روحی و جنسی زن و مرد، چهارچوب ازدواج را معین کرده است، و هرگونه ارتباط جنسی اعم از صحبت‌های عاشقانه، لمس و نوازش و ... باید بعد از عقد ازدواج موقت(صیغه) یا دائم باشد. و حتی دختر و پسری که با هم نامزد هستند و هنوز عقد موقت نخوانده‌اند و قرار است که در آینده‌ی نزدیک با هم ازدواج کنند، نمی‌توانند از یکدیگر استفاده و لذت جنسی ببرند، اگرچه در حد گفت‌وگوهای عاشقانه و دست دادن باشد. طبق نظر بسیاری از فقهای عظام رضایت پدر دختر یکی از شرایط صحت عقد ازدواج است، مگر در مواردی که پدر بر خلاف مصلحت دختر به ازدواج او با پسری، رضایت ندهد.[1]
2. شیعه و سنی هر دو مسلمان هستند و در اعتقادات، احکام، اخلاق و... مشترکات زیادی دارند. البته اختلاف‌هایی هم دارند که قابل انکار نیست؛ اما این اختلاف‌ها نباید منجر به خصومت و دشمنی شود و به اساس اتحاد و برادری اسلامی ضربه وارد سازد. آنچه در ازدواج دختر و پسر لازم است مراعات شود، کفو بودن آنان است. مؤمن، کفو و همتای مؤمن است و مسلمان، همتای مسلمان است. هر چه دختر و پسر در درجات کفو با هم نزدیک‌تر باشند، زندگی آینده آنان بهتر و مشکلاتشان کمتر خواهد بود، مثلاً دو نفر شیعه، کفو یکدیگرند؛ اما آیا شیعه و سنی کفو یکدیگر محسوب می‌شوند، محل بحث و گفت‌وگو است؛[2] لذا در موضوع ازدواج زن شیعه با مرد اهل‌سنت توجه شما را به فتاوای مراجع تقلید در این‌باره جلب می‌کنیم:

سؤال: ازدواج مسلمان با غیر مسلمان و ازدواج شیعه با اهل‌سنت چه حکمی دارد؟

حضرت آیت الله فاضل لنکرانی: ازدواج زن مسلمان با غیر مسلمان صحیح نیست، و ازدواج زن شیعه با مرد سنی مکروه است، و ازدواج مرد مسلمان با زن غیر مسلمان، اگر موقت باشد و همچنین ازدواج مرد شیعه با زن سنی مانعی ندارد.

حضرت آیت الله بهجت: اولی در صورت کتابی بودن، عقد موقت بی‌اشکال است و در فرض دوم نمی‌توان دختر یا زن شیعه را به عقد آنها در آورد به احتیاط تکلیفی.

حضرت آیت الله سیستانی: ازدواج با اهل کتاب به احتیاط واجب جایز نیست و با اهل‌سنت اگر خوف انحراف نباشد، جایز است.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی: ازدواج مسلمان با غیر مسلمان جایز نیست و ازدواج مردان شیعه با زنان اهل‌سنت اشکالی ندارد. ولی ازدواج زنان شیعه با مردان اهل‌سنت با توجه به خطر انحراف مذهبی اشکال دارد.

حضرت آیت الله خامنه‌‌ای: ازدواج زن شیعه با مرد سنى اگر خوف خطر براى مذهب نباشد، اشکال ندارد.[3]

تبصره: ازدواج با برخی از فرقه‌ها مانند: غلات، ناصبی‌ها و خوارج -که خود را مسلمان می‌پندارند، ولی در حقیقت محکوم به کفر هستند- جایز نیست.[4]، [5]

3. همان‌گونه که در پرسش اشاره کردید، از لحاظ خانوادگی تفاوت‌های زیادی هم دارید. و روشن است تفاوت خانوادگی شما ریشه در تفاوت‌های اعتقادی، فرهنگی، اجتماعی و ... دارد. و این تفاوت‌ها می‌تواند زمینه‌ساز مشکلات و بحران‌های زیادی در زندگی مشترک شما باشد؛ از این‌رو توصیه می‌کنیم با کمک و مشورت گرفتن از افراد آگاه و بصیر و مورد وثوق و اطمینان در فامیل و آشنایان، و با توجه بیشتر به عقل و منطق، به دور از احساسات نسبت به این مسئلۀ حیاتی تصمیم بگیرید.
4. توصیه می‌کنیم با توکل به خدا و استعانت از دعا و توسل به اهل‌بیت(ع) -که به اعتقاد شیعه علاوه بر ایجاد احساس آرامش حقیقی در انسان، زمینه‌های رسیدن انسان به خواسته‌های مادی و معنوی‌اش را در دنیا و آخرت فراهم و تسهیل می‌کنند،- و با به کارگیری راه‌کارهای تقویت اراده و خودسازی، تا فراهم آمدن گزینه‌ای مناسب و کفو برای ازدواج با شما صبر کنید. و تا زمانی که امکان ازدواج برای شما وجود ندارد برای طهارت نفس، آلوده نشدن به گناه و مصونیت از ارتباطات نامشروع با نامحرم به توصیه‌های علمای اخلاق و پزشکان و روان‌شناسان در این زمینه عمل کنید.[6]

[1]. اقتباس از: پاسخ «حکم روابط جنسی قبل از عقد»، 671.

[2]. برای مطالعه بیشتر، ر. ک: «ازدواج دختر شیعه با مرد سنی»، 1772.

[3]. برگرفته از سایت معظم له. 

[4]. ر. ک: امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده، بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج 2، ص 468، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.

[5]. اقتباس از سؤال 1254 (سایت: 1333) (ازدواج با دختران سنی).

[6]. رجوع شود به: نمایه؛ ازدواج و ادامه ی تحصیل، شماره 1123 (سایت: 1164).