با جست‌وجو در منابع کهن و قابل استناد، گزارشی از مسعودی در کتاب اثبات الوصیة وجود دارد که می‌گوید احرب بن ببرز از پیامبران(ع) بنی‌اسرائیل بود.

وی می‌گوید: هنگامی که مرگ ببرز(ع)[1] فرا رسید، خداوند به او وحی کرد که نور و حکمت خدا و آنچه را که در دست دارد، به پسرش «احرب» بسپارد؛ لذا وی فرزند خود «احرب» را فراخواند و همان چیزی را که حضرت یوسف(ع) به او سفارش کرده بود، او هم به فرزندش سفارش نمود.

پس از آن «احرب» فرزند ببرز، فرزند لاوی، به امر خدای عزو جل قیام کرد و مؤمنان از او پیروی کردند. و او نیز به راه پدرانش رفت تا این‌که مرگش فرا رسید.[2]

با توجه به این گزارش، «احرب» نوه حضرت یعقوب(ع) و برادرزاده حضرت یوسف(ع) بوده و می‌توان پذیرفت که او یکی از پیامبران بنی اسرائیل و یکی از 124000 پیامبر فرستاده شده از سوی خداوند باشد.

[1]. ر. ک: «ببرز بن لاوی یکی از پیامبران بنی‌اسرائیل».

[2]. مسعودی، علی بن حسین، اثبات الوصیة للإمام علی بن أبی طالب(ع)، ص 50، قم، انصاریان، چاپ سوم، 1384ش.