با جست‌وجویی که در منابع حدیثی داشتیم، چنین توصیه‌ای را از معصومان(ع) نیافتیم که بر مدت زمان «اقامت سه روزه در کربلا» اشاره کرده باشند.

البته روایتی وجود دارد که می‌گوید بعد از زیارت امام حسین(ع)، در این شهر اقامت طولانی نکنید:

«عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِذَا أَرَدْتَ زِیَارَةَ الْحُسَیْنِ ع فَزُرْهُ وَ أَنْتَ حَزِینٌ مَکْرُوبٌ شَعِثٌ مُغْبَرٌّ جَائِعٌ عَطْشَانُ وَ سَلْهُ الْحَوَائِجَ وَ انْصَرِفْ عَنْهُ وَ لَا تَتَّخِذْهُ وَطَنا»؛[1]

امام صادق‌(ع) توصیه فرمود: هنگامى که تصمیم به زیارت امام حسین(ع) گرفتی، حضرتشان را با حالى غمگین، اندوهگین، ژولیده و غبارآلود، گرسنه و تشنه زیارت کن و خواسته‌‏هاى خود را بخواه، و برگرد، و آن‌جا را وطن خود قرار مده!

آنچه از این روایت برداشت می‌شود آن است که اقامت در کربلا نباید به اندازه‌ای باشد که از حالت یک مسافرت و زیارت کوتاه مدت خارج شود. و این موضوع با توجه به زمان، مکان و عرف می‌تواند قابل تغییر باشد. و شاید این‌که برخی توصیه کرده‌اند که بیش از سه روز در کربلا اقامت نکنید، نوعی تفسیر روایت بالا بر اساس عرف باشد.

با این وجود، اما اگر روایتی در خصوص (اقامت سه روزه) یافتیم، این پاسخ را ویرایش خواهیم کرد. اما توصیه ما به صاحبان قلم و بیان این است که به نقل و ترویج مطالب غیر مستند نپردازند.

[1]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 4، ص 587، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.