[1]هر گاه شک کند که آیه یا کلمه‏اى را درست گفته یا نه اگر به چیزى که بعد از آن است مشغول نشده، باید آن آیه یا کلمه را به طور صحیح بگوید و اگر به چیزى که بعد از آن است مشغول شده، چنانچه آن چیز رکن باشد، مثل آن که در رکوع شک کند که فلان کلمه از سوره را درست گفته یا نه، باید به شک خود اعتنا نکند و اگر رکن نباشد، مثلًا موقع گفتن «اللَّهُ الصَّمَدُ» شک کند که «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را درست گفته یا نه، باز هم مى‏تواند به شک خود اعتنا نکند، ولى اگر احتیاطاً آن آیه یا کلمه را به طور صحیح بگوید اشکال ندارد و اگر چند مرتبه هم شک کند، مى‏تواند چند بار بگوید، امّا اگر به وسواس برسد و باز هم بگوید بنا بر احتیاط واجب باید نمازش را دوباره بخواند. توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج ‏1، ص 559، مسأله 1016.

توضیح مسأله ای که ذکر شد در مورد کسی که شک دارد کلمه یا آیه ای را درست گفته یا نه، اما مسأله مورد سوال جایی است که می داند و این فرقی در اصل مسأله ایجاد نمی کند، بلکه دراین جا به طریق اولی باید اعاده کند.