این مسئله از دو نظر مورد بررسی قرار می‌گیرد: 1. فقهی، 2. اخلاقی و روحی،

الف) از نظر فقهی

در بیان حکم فقهی مسئله باید دو مطلب را متذکر شویم:

1. از نظر دین اسلام، هرگونه ارتباط بین دختر و پسر، قبل از ازدواج، اعم از ارتباط مستقیم و غیر مستقیم، حتی در حد گفت و شنودهای عاشقانه، اگر با قصد لذت (جنسی) باشد، یا ترس افتادن به گناه در آن ارتباط وجود داشته باشد، جایز نبوده و اشکال دارد.[1]،[2]
2. در حکم ازدواج با چنین زنی امام خمینی(ره) فرمود: "اگر با زن بی‌شوهرى که در عدّه نیست زنا کند، بعداً می‌تواند آن زن را براى خود عقد نماید، ولى احتیاط مستحبّ آن است که صبر کند، تا آن زن حیض ببیند بعد او را عقد نماید، (بلکه احتیاط مزبور حتى الامکان نباید ترک شود. و همچنین است اگر دیگرى بخواهد آن زن را عقد کند".[3] حضرات آیات بهجت، خوئی و تبریزى(ره) فرموده‌اند: "مکروه است که بعداً آن زن را براى خود عقد نماید، بلکه احتیاط مستحبّ آن است که با او ازدواج نکند، مگر این‌که زن از کار خود توبه نموده باشد".[4]

ب) از نظر اخلاقی

آنچه را که از نظر اخلاقی باید بدان توجه نمود، این است که گناه از هر نوع که باشد، مانند غذای مضر برای بدن است. همان‌گونه که غذای مضر رسوباتی در رگ‌های بدن ایجاد می‌کند و مانع رسیدن خون و مواد لازم به سلول‌ها می‌شود، گناه نیز مانع تعالی روح و موجب هلاک و بدبختی آن می‌شود و به تعبیر قرآن کریم فهم قلبی و بصیرت درونی را از بین می‌برد: "... آنها دل‌ها [عقل‌ها] یى دارند که با آن (اندیشه نمی‌کنند، و) نمی‌‏فهمند و چشمانى که با آن نمی‌‏بینند و گوش‌هایی که با آن نمی‌‏شنوند ....»![5]

از آن‌جا که تکرار گناه موجب تبدیل این حالت به عادت می‌شود و در آن صورت درمان آن مشکل‌تر خواهد بود، بنابراین، تنها درمان آن توبۀ فوری و تصمیم جدی بر ترک آن است. به ویژه همان‌گونه که در فتوای برخی از مراحع اشاره شد، توبۀ زن ضرورت بیشتری دارد و گرنه در زندگی آینده، نمی‌توان به او اعتماد و اطمینان کرد.

با توجه به این‌که شما دختر خاله‌تان را خیلی دوست دارید و قصد دارید با هم ازدواج کنید، لازم است با توجه به فتوای مرجع تقلید خود، بدون فوت وقت و در اوّلین فرصت او را به عقد شرعی خود در آورید، تا خدای نخواسته دچار رسوایی دنیایی و دیگر آثار سوء این گناه نشوید.

همچنین باید توجه داشته باشید که از نظر اسلام برای جلوگیری از اشاعۀ فحشا و حفظ آبرو و ارزش افراد، حق ندارید روابط و گناهانی را که مرتکب شده‌اید، برای کسی بیان کنید و تنها باید در پیش‌گاه خداوند به گناه خود اعتراف و از کارهای گذشتۀ خود واقعا توبه کنید که انشاء الله امید عفو و بخشش وجود دارد.

[1]. ظهور این عبارات در آن است که این هم شرط تکلیفی است و هم شرط وضعی؛ یعنی هم عقد دختر باکره بدون اذن پدر حرام و هم باطل است.

[2]. برگرفته از پاسخ «ارتباط با نامحرم قبل از ازدواج»، 1407.

[3]. امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده، بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج 2، ص 470، مسئلۀ 2399، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.

[4]. همان، مسئلۀ 2399.

[5]. اعراف، 179. "لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها".