افراد و قبیله‌هایی وجود داشتند که به نحوی در شهادت امام حسین(ع) و اتفاقاتی که بعد از شهادت آن‌حضرت(ع) واقع شد، نقش داشتند.[1]
در این زمینه به یک گزارش برخورد کردیم که نشانگر آن است که فرزندان برخی از آنان در بین مردم به القابی معروف شدند که نوع نقش منفی پدرانشان را در این جنایت بزرگ به یاد مردم می‌آورد؛ مانند:
1. بنو السراویل(فرزندان سروال‌ها): فرزندان کسی که لباس‌های امام حسین(ع) را از بدن مبارک ایشان درآوره بود.[2]
2. بنو السرج(فرزندان پالان): فرزندان کسانی که برای قرار دادن بدن امام حسین(ع) در زیر سم اسب‌ها، پالان بر اسب‌های خود زده(سوار آن شدند) و برخی از آنها تا آنجا پیش رفته بودند که بعد از رسیدن به شهرشان نعل‌ اسبهایشان را برای تبرک بر درب منازل خود کوبیدند![3]
3. بنو سنان(فرزندان نیزه): فرزندان کسی که نیزه ‌حامل سر مبارک امام حسین(ع) را حمل کرده بود.[4]
4. بنو المکبّری(فرزندان تکبیرگو): فرزندان کسی که بعد از شهادت امام حسین(ع) پشت سر مطهر ایشان تکبیر می‌گفت![5]
5. بنو الطشتی(فرزندان طشت): فرزندان کسی که طشت حامل سر امام حسین(ع) را حمل می‌کرد.[6]
6. بنو القضیبی(فرزندان چوب دستی): فرزندان کسی که چوب خیزران را برای یزید آورد تا او به لب و دندان امام حسین(ع) ضربه بزند.[7]
7. بنو الدرجی(فرزندان درجی): فرزندان کسی که سر مطهر امام حسین(ع) را در دروازه «جیرون» قرار داد.[8]

---