اگرچه نظام زندگی بشر در این دنیا به گونه‌ای نیست که تمام مظلومان بتوانند در همین دنیا، مجازات ظالمان را با چشمان خود ببینند، اما بی‌گمان ظالمان در نهایت به مجازات سختی دچار خواهند شد که شاید بخش کوچکی از آن هم در این دنیا باشد.
خداوند در قرآن کریم در آخرین آیه سوره شعراء می‌فرماید: «وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُون‏». و در همین راستا، روایاتی ناظر به آن است که خداوند به صورت ویژه حامی افرادی است که به آنها ظلم شده و آن‌ مظلومان جز خدا یاوری را نمی‌بینند: [1]
1. پیامبر اسلام(ص): «خدا فرمود: غضب من بر آن فردی برافروخته خواهد شد که به شخصی ستم کند که یاوری جز من ندارد». [2]
2. پیامبر اسلام(ص): «وقتی بنده‌ای مورد ستم قرار بگیرد، اما دست یاری به سوی کسی دراز نکرده و اساساً کسى را نداشته باشد که او را یاری کند، وقتی رو به آسمان کرده و با خدا به گفت‌وگو بنشیند، خداوند می‌فرماید: لبّیک! من در دنیا و آخرت به یاری‌ات خواهم شتافت. من در برابر ستم‌کاری که ظلمش را متوجه فردی کند که جز من یاورى ندارد، بسیار خشمگین خواهم شد».[3]
3. امام باقر(ع): پدرم هنگام وفات وصیت کرد که از ستم به کسی که در برابرت هیچ یاورى جز خدا نمی‌‏یابد، پرهیز کن.[4]
4. امام صادق(ع): «ستمى سخت‏‌تر از آن ستم نیست که مظلومش یاورى جز خدا ندارد».[5]

---