جستجوی پیشرفته
بازدید
236
آخرین بروزرسانی: 1401/08/18
خلاصه پرسش
من جوان شیعه‌ای از خانواده اهل‌‌سنت هستم، آیا باید به پدر و مادرم که شیعه نیستند نیز احترام کامل بگذارم؟
پرسش
من شیعه‌ای از خانواده اهل‌سنت هستم، آیا باید به پدر و مادر غیر شیعه خودم احترام کامل بگذارم؟
پاسخ اجمالی

بر فرزندان واجب است که نسبت به پدر و مادر خود - حتی اگر مسلمان نباشند - دو چیز را رعایت کنند:

  1. نیکی به آنها به وسیله پرداخت مخارج زندگی اگر نیازمند باشند، و برآورده نمودن دیگر درخواست‌های منطبق با شئون یک زندگی متعارف و معمول و طبق آنچه فطرت سالم آن‌را اقتضا می‌کند. البته این چیزی است که به اختلاف حال آنها متفاوت خواهد بود.
  2. همراهى با آنها به نیکی؛ یعنی فرزند نباید چه در گفتار و چه در کردار نسبت به پدر و مادرش بدی کند، اگرچه آنها به او ستم کرده باشند؛ چرا که در روایت آمده است: «حتی اگر تو را بزنند به آنها پرخاش مکن و بگو: غفر الله لکما (خداوند شما را بیامرزد)». [1]

آنچه گفته شد، ارتباطی با دین و مذهب پدر و مادر ندارد، البته جز مواردی که والدین به فرزند دستور دهند که از دین خود دست بردارد و یا عملی بر خلاف آموزه‌های اسلامی انجام دهد که در این صورت، قرآن در آیاتی مانند آیه 8 سوره عنکبوت و آیه 15 سوره لقمان صریحا فرمان به عدم پیروی از آنان می‌دهد.

در ادامه باید گفت؛ طبیعی است احترام به والدین در مورد موضوع پرسش ‌که اگر فرد شیعه‌ای پدر و مادرش مسلمان هستند؛ اما پیرو مذهب اهل‌سنت می‌باشند؛ نمود و بروز بیشتری دارد، علاوه بر آن‌که روایات خاصی نیز در این مورد وجود دارد:

راوی می‌گوید: شنیدم مردی به امام صادق‌(ع) عرض می‌کرد: پدر و مادرم مخالف مذهب حق(شیعه) هستند (با آنان چه کنم؟)، حضرتشان فرمود: «با آنها همان‌گونه نیکی کن ‌که گویا به مسلمانانی نیکی می‌کنی که ولایت ما را پذیرفته‌اند». [2]

به عبارتی مذهب پدر و مادرت نباید در نوع رفتارت با آنها تأثیر گذارد.

در روایتی دیگر معمّر بن خلاد از امام رضا(ع) می‌پرسد: آیا می‌توانم در مورد پدر و مادرم که شیعه و پیرو حق نبودند دعا کنم؟ که حضرتشان پاسخ فرمود: «بلی! آنان را دعا کن و برایشان صدقه بده و اگر زنده باشند، با ایشان مدارا کن؛ چرا که رسول خدا فرمود: خداوند مرا برای رحمت فرستاد نه برای نمک‌نشناسی».[3]

در همین راستا، حتی اگر پدر و مادر ناصبی(دشمن اهل‌بیت) باشند باز هم احترام به آنها لازم است:

علی بن مهزیار از بکر بن صالح نقل می‌کند که گفت: یکی از دامادهای من نامه‌‏اى براى امام جواد(ع) نوشت که پدرم فردی ناصبى بوده و عقیده بسیار بدی دارد و من از دست او در رنج و ناراحتى هستم، اگر صلاح بدانید برایم دعا کنید، در ضمن نظر شما در مورد این‌که من دشمنی خود را با او ابراز داشته و یا آن‌که همچنان با او مدارا نمایم، چیست؟! امام در جواب نوشت: متوجه آنچه در نامه‌ات نگاشتی شدم و اگر خدا بخواهد هیچ‌گاه دعا برای تو را رها نخواهم کرد، (اما در مورد پدرت) مدارا کردن بهتر از دشمنی است!‏ [4]


[1]. ر. ک:‌ «زندگی با پدر و مادر غیر مسلمان»، 31442.

[2]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 162، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.

[3]. همان، ج 2، ص 159..

[4]. شیخ صدوق، امالی، ص 191، بیروت، اعلمی، چاپ پنجم، 1400ق.

نظرات
تعداد نظر 0
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

در خبرنامه سایت عضو شوید

آخرین پرسش ها و پاسخ ها را همه روزه در ایمیل خود مطالعه کنید

پرسش های اتفاقی

  • کثرت موجوداتی که در عرض هم اند؛ مثل موجودات مادی یا عقول عرضیه، چگونه قابل توجیه است؟
    11401 کثرت موجودات
    در فلسفه های مختلف مثل فلسفه مشاء، اشراق و حکمت متعالیه برای تبیین کثرت عرضی راه های متفاوتی بر اساس اصول همان فلسفه وجود دارد. سؤال شما به ظاهر ناظر به فلسفه متعالیه است، همچنان که کثرت طولی را به عنوان اختلاف در مراتب علت تعبیر ...
  • اگر یزید روش خود را اندکی تغییر می‌داد، آیا امام حسین(ع) با وی بیعت و قرارداد صلح امضا می‌کرد؟
    1386 امام حسین ع
    بر اساس بعضی از گزارش‌های تاریخی، امام حسین(ع) هنگام ورود لشکر عمر بن سعد به نینوی، نماینده‌ای نزد او فرستاد تا با وی ملاقات داشته باشد که به دنبال آن ملاقاتی شبانه و پنهانی میان آن دو برقرار شد و گفت‌وگوهایی رد و بدل شد.بعد ...
  • «الشیء ما لم یجب لم یوجد». توضیح مختصری در مورد این قاعده فلسفی ارائه نمایید؟
    1051 رابطه واجب و ممکن
    در ارتباط با این قاعده باید گفت؛ هر ممکن الوجود(ماهیت) که نسبت به وجود و عدم، حالتی کاملا مساوی دارد، هرگاه بخواهد از حالت تساوی خارج شده و موجود شود، نیازمند مرجح و علتی خواهد بود؛ و آن مرجح و علت، خارج از ذات ماهیت است.
  • شعرای دوران جاهلیت در چه زمینه‌هایی شعر می‌سرودند؟
    3556 شعر
    بی‌گمان شاعران شعرسرا و کاهنانی سخن‌سرا در دوره‌ی جاهلیت وجود داشتند، و گرنه معاصران پیامبر اسلام(ص)، ‌در صدد مقایسه‌ی قرآن کریم با آن سخنان برنمی‌آمدند تا خداوند در پاسخ بفرماید:«وَ ما هُوَ بِقَوْلِ‏ شاعِرٍ قَلیلاً ما تُؤْمِنُونَ»؛ «وَ لا بِقَوْلِ‏ کاهِنٍ‏ قَلیلاً ...
  • آیا شهیدی به نام یزید بن عبدالله مشرقی در میان شهدای کربلا داریم؟
    1732 تاريخ بزرگان
    بر اساس برخی منابع که به نام‌ شهیدان عاشورا می‌پردازد، یکی از افرادی که توانست روز عاشورا در دفاع از امام حسین(ع) به فیض شهادت رسیده، و نام خود را در میان شهدای کربلا ثبت نماید، یزید بن عبدالله مشرقی است.[1] اما جز ...
  • علائم و نشانه‌های بهشتیان در روایات چیست؟
    11888 بهشت و جهنم
    در روایات وارده از ائمه(ع)، علائم و نشانه‌های اهل بهشت چنین بیان شده است: «عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سِنَانٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ص قَالَ إِنَّ لِأَهْلِ الْجَنَّةِ أَرْبَعَ عَلَامَاتٍ وَجْهٌ مُنْبَسِطٌ وَ لِسَانٌ لَطِيفٌ وَ قَلْبٌ رَحِيمٌ وَ يَدٌ مُعْطِيَة»؛ [1] امام صادق(ع) فرمود: ...
  • احمد بن اسحاق قمی که بود؟
    11572 شخصیت های شیعی
    احمد بن اسحاق اشعرى قمّى؛ از اصحاب امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام عسکرى(ع) است که واسطه بین مردم منطقه خود با این سه امام بزرگوار بود. درباره تاریخ وفات احمد بن اسحاق دو نوع روایت متعارض وجود دارد. بنابر یک روایت؛ در عصر امام عسکرى(ع) پس‏ از ...
  • سهل بن سعد ساعدی که بود؟
    11002 برخی صحابیان
    سهل بن سعد بن مالک انصاری ساعدی از صحابه معروف رسول خدا بوده که در زمان رحلت پیامبر پانزده سال داشته است.در ابتدا نام او "حزن" بوده ولی پیامبر او را "سهل" نامیدند. کنیه او "ابو العباس" بودهاست .وی عمر زیادی کرد و گفته شده است که آخرین صحابه ای ...
  • تذییل در جمله به چه معنا است؟
    9757 بیشتر بدانید
    تذییل در لغت به معنای «دامنِ‌ دار کردن» و «مطلبی را در پایین صفحه کتاب نوشتن» است.[1] در اصطلاح فَنّ بلاغت؛ تذییل در جمله؛ یعنی آوردن جمله‌ای مستقل به دنبال جمله اول که با آن، هم‌معنا است تا تأکیدی برای منطوق و مفهوم جمله ...
  • اگر یک زن نداند مایعی که از بدنش خارج می شود منی است یا چیز دیگر باید چکار کند؟
    24897 جنابت بانوان
    طبق نظر اکثر فقها رطوبتی که از زنها خارج می شود، اگر همراه با شهوت (در حد ارگاسم و اوج لذت جنسی) باشد درحکم منی است و باید غسل جنابت کرد.[1]در ذیل توجه شما را به دیدگاه فقها در این باره جلب می کنیم:

پربازدیدترین ها