Bizim Hz. Peygamberi Ekrem’e (s.a.a) gönderdiğimiz salâvatlar değişik yönler taşır ve burada onların bazılarına işaret ediyoruz:

1. Salâvat, Kur’an-ı Mecid’te Allah’ın buyruğudur: Şüphesiz Allah ve melekleri Peygamber’e salât ediyorlar. Ey iman edenler! Siz de ona salât edin, selâm edin.[1] Dolayısıyla Allah’ın kulları O’nun emrine itaat etmek ve onlara selam yollamakla görevlidirler.

2. Gerçekte Hz. Peygambere salâvat ve selam göndermek Hz. Peygamber ve Ehlibeyt’inin zahmet ve çabalarını takdir etmek ve onlara teşekkür etmektir; zira onlar toplumda devamlı doğru ve dürüst bir şekilde yaşamış, insanlığı hidayete erdirme yolunda bütün zorluk ve acılara katlanmışlardır. Onlar, kâmil insanın örneği ve numunesidirler. Bu esas uyarınca onlar kesinlikle takdir ve teşekküre layıktırlar. Bu teşekkürün en küçük derecesi onlara salâvat göndermektir. Onlar bu salâvata bir ihtiyaç duymasalar bile, onların zahmetlerinden faydalanan kimseler olarak bizlerin bu kadirşinaslıkta bulunması gerekir.

3. Hz. Peygamberin ailesine salâvat göndermenin faydası nedir? Onların bizim selam ve salâvatımıza ihtiyaçları yoktur. Merhum Allame Tabatabai kendisinden böyle bir soru soran şahsa güzel bir cevap vermiştir: Biz salavat gönderdiğimizde evvela bunu kendimizden bahşetmiyoruz, aksine bunu Allah’tan talep ediyor ve ondan Hz. Peygamber ve ailesine özel rahmet göndermesini istiyoruz. İkincisi, her ne kadar bu aile bize muhtaç olmasa da yüce Allah’a muhtaçtır ve daima ilahi feyzin onlara nazil olması gerekir. Biz bu salâvatlar ile gerçekte kendimizi bu aileye yakın kılmaktayız. Ardından Allame Tabatabai şöyle bir örnek vermektedir: Eğer bir bağcı tüm gül ve meyvelerin bağ sahibine ait olduğu bir bağda çalışır ve bağ sahibinden maaş alırsa ve bayram günü bağdan bir deste gül hazırlar ve onu bağ sahibine götürürse, onun bu davranışı kendisinin bağ sahibine yakınlaşmasına neden olur mu, olmaz mı? Kesinlikle bu onun bağ sahibine yakınlaşmasına neden olacaktır. Bu davranış bağcının edebinin göstergesidir. Salâvat da ancak bizim edebimizi kanıtlar; yoksa bizim herhangi bir şeyimiz bulunmamaktadır. Biz, sadece yüce Allah’tan bu büyük şahsiyetlerin mertebe ve derecelerini artırmasını dilemekteyiz.  Bu edepli istek bizim yüce Allah’a yakınlaşmamıza neden olacaktır.[2]