جستجوی پیشرفته
بازدید
95
آخرین بروزرسانی: 1401/11/02
خلاصه پرسش
با توجه به این‌که «اسم اشاره» مفهوم کلی را جزئی می‌کند، آیا خود اسامی اشاره، کلی هستند یا جزئی، و آیا معقول فلسفی هستند یا منطقی؟
پرسش
سلام؛ می‌دانیم اسامی اشاره مفهوم کلی را جزئی می‌کنند، مثل این کتاب. حال آیا خود اسامی اشاره، کلی هستند یا جزئی؟ معقول فلسفی هستند یا منطقی؟ و این‌که می‌گوییم هیچ مفهوم کلی - با اضافه‌کردن مفاهیم دیگر - جزئی نمی‌شود، در مورد اضافه‌کردن اسامی اشاره چه توضیحی داریم؟
پاسخ اجمالی

به نظر می‌رسد از دو زاویه می‌توان به اسم‌های اشاره نگریست: یکی به لحاظ مفهوم، و دیگری به لحاظ مصداق.

به عبارت دیگر، گاهی تنها به مفهوم این اسم‌ها توجه می‌شود، و گاهی از این لحاظ مورد توجه قرار می‌گیرند که نشانگر خارج و مصداق هستند.

در نگاه اول، اسم‌های اشاره، کلی هستند؛ زیرا مفهوم «این» یا «آن» بر مصادیق و موارد متعددی قابل تطبیق است، و در این صورت شاید بتوان آن‌را معقول ثانی فلسفی[1] دانست که اگر اسم اشاره‌ای مانند «این» به مفهوم کلی دیگری مانند «کتاب» اضافه شود، به خودی خود و بدون اشاره فیزیکی و یا قرینه‌ای دیگر آن‌را تبدیل به جزئی نخواهد کرد؛ زیرا مفهوم «این کتاب» می‌توان مصادیق بی‌نهایتی داشته باشد. به عبارت دیگر، به هر کتابی می‌توان اشاره کرد و گفت: «این کتاب».

اما در نگاه دوم، یعنی اگر مقصود از اسم‌های اشاره تنها مفهوم آن نباشد؛ بلکه به جهت نشانگری و حکایت از مصداق و خارج لحاظ شوند، در این صورت جزئی خواهند بود؛ لذا در ادبیات اسم‌های اشاره از اسامی معرفه به شمار می‌آیند.


[1]. ر. ک: «مفهوم وجود و معقول ثانی»، 26495؛ «نسبت کلی منطقی با معقولات فلسفی و منطقی»، 122743.

نظرات
تعداد نظر 0
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

پرسش های اتفاقی

پربازدیدترین ها