«استمناء» یعنی این‌که انسان با خودش کاری کند که از او منی بیرون بیاید، و این کار، از نظر اسلام حرام است و عامل این کار، مرتکب گناه شده است.

استمناء، انواع مختلف دارد؛ مانند بازی کردن با آلت، خارج شدن منی به واسطه‌ی لذت بردن از صدای زن و (یا مرد) نامحرم، رد و بدل کردن حرف‌‌های عاشقانه، فکر کردن به مسائل شهوت انگیز و... اگر کسی با اختیار یکی از این اعمال را به قصد خروج منی انجام دهد و منجر به خروج منی از انسان شود، استمنا(خودارضایی) و حرام است.[1]، [2]

طبق نظر اکثر فقها رطوبتی که از زن‌ها خارج می‌شود، اگر همراه با شهوت(در حد ارگاسم و اوج لذت جنسی) باشد، در حکم منی است و باید غسل جنابت کرد.[3]

در ذیل توجه شما را به دیدگاه فقها در این باره جلب می‌کنیم:

همه‌ی مراجع عظام(به جز تبریزی، بهجت و نوری): خروج ترشحات زن، اگر همراه با شهوت (اوج لذت جنسی) باشد، حکم به جنابت آنان می‌شود و لازم نیست با جستن بیرون آید و بدن سست شود و اگر بدون شهوت باشد، حکم به منی نمی‌شود، مگر آن‌که از راه دیگری یقین کند منی است.[4]

آیت الله العظمی بهجت: خروج ترشحات زن اگر همراه با شهوت (اوج لذت جنسی) باشد و با جستن بیرون آید، حکم به منی می‌شود و اگر هیچ‌یک از دو علامت و یا یکی از آنها را نداشت، حکم به منی نمی‌شود، مگر آن‌که از راه دیگری یقین کند منی است.[5]

آیات عظام تبریزی و نوری: خروج ترشحات زن اگر همراه با شهوت خاصی (اوج لذت جنسی) باشد و بدن پس از آن سست شود، حکم به منی می‌شود، و اگر هیچ‌یک از دو نشانه یا یکی از آنها را نداشت، حکم به منی نمی‌شود، مگر آن‌که از راه دیگری یقین کند که منی است.[6]

به هر حال ترشحات زنانه پاک است و غسل ندارد، مگر آن‌که یقین کند بول یا منی است.[7]، [8]

[1]. نجفی، محمد حسن، مجمع الرسائل (محشّی)، ج 1، ص 447، مسئله 1411، مشهد، مؤسسه صاحب الزمان(ع)، چاپ اول، 1415ق؛ شیخ انصاری، مرتضی، مناسک حج (محشّٰی)، ص 34، قم، مجمع الفکر الإسلامی، چاپ اول، 1425ق؛ امام خمینی، مناسک حج، ص 97، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(قدس سره)، چاپ هفتم، 1382ش.

[2]. اقتباس از سؤال 507 (حکم استمناء و انواع آن).

[3]. امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده، بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج 1، ص 208، مسئله 346، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.

[4]. همان، مسئله 346؛ خراسانى، حسین وحید‌، توضیح المسائل، مسئله 352، قم، مدرسه امام باقر علیه السلام‌، چاپ نهم، 1428ق؛ سیستانی، تعلیقات علی العروة، ج 1، غسل الجنابة، الاول؛ حسینی خامنه‌ای، سید علی، اجوبة الاستفتاءات، ص 35، قم، دفتر معظم له، چاپ اول، 1424ق؛ موسوی گلپایگانی، سید محمد رضا، هدایة العباد، محقق، مصحح، ثابتی همدانی، علی، نیری همدانی‌، علی، ج 1، ص 37، مسئله 175، قم، دار القرآن الکریم، چاپ اول، 1413ق.

[5]. توضیح المسائل مراجع، مسئله 346.

[6]. تبریزی، جواد بن علی، استفتاءات جدید، ج 1، ص 55، س 248، قم، دفتر معظم له، چاپ اول، بی‌تا.

[7]. طباطبایی یزدی، سید محمد کاظم، العروة الوثقی (المحشّٰی)، گردآورنده، محسنی سبزواری‌، احمد، ج 1، ص 516، مستحبات غسل الجنابة، مسئله 6، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1419ق؛ حسینی، سید مجتبی، رساله دانشجویی، ص77، س 69و70.

[8]. اقتباس از سؤال 723 نمایه: جنابت زنان.