لطفا صبرکنید
77321
- اشتراک گذاری
درباره حکم کف زدن در مجالس اهل بیت (علیهم السلام)، که معمولاً با خواندن و مدیحه سرایی (به نحو موزون) همراه است، نظر مراجع معظم تقلید متفاوت است.
بعضی با تشخیص اینکه این نوع کف زدن لهو[1] محسوب می شود، مطلقا در آن اشکال کرده و جایز نمی دانند[2] و برخی با شرایطی مثل اینکه به حد لهو نرسد و در اماکن مقدس نباشد، آن را جایز می شمارند[3]، اما همه علما در این موضوع اتفاق نظر دارند که، سزاوار است در مجالسی که به نام اهل بیت بر گزار می شود، این امر ترک گردد و به جای آن، فضاى این مجالس به ذکر صلوات و تکبیر معطّر گردد تا انسان به ثواب آن برسد.
ضمائم:
پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است: [4]
حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی):
"به طور کلى کف زدن فی نفسه به نحو متعارف در جشنهاى اعیاد یا براى تشویق و تائید و مانند آن اشکال ندارد ولى بهتر است فضاى مجالس دینى بخصوص مراسمى که در مساجد و حسینیه‌ها و نماز خانه‌ها برگزار مى‌شود، به ذکر صلوات و تکبیر معطّر گردد تا انسان به ثواب آنها برسد."[5]
حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):
"فى نفسه مانعى ندارد و مناسب این است که جایگزین صلوات و ذکر نشود ." [6]
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):
"دست زدن اگر با امور حرام دیگرى مقرون نباشد حرام نیست، ولى در مساجد و حسینیّه‌ها از آن پرهیز کنید."[7]
حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):
"لهو است و اشکال دارد."[8]
حضرت آیت الله العظمی بهجت (رحمة الله علیه):
اگر عدم مناسبت آن با مقام (و شأن) اهل بیت (ع) انتزاع (استفاده) نشود و به حدّ لهو هم نرسد، مانعى ندارد.[9]
حضرت آیت الله العظمی تبریزی (رحمة الله علیه):
"دست زدن داخل عنوان لهو است، و با مجالس اهل بیت علیهم السلام مناسبت ندارد، و مناسب با این مجالس صلوات و مثل آن است."[10]
حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانى(رحمة الله علیه): "بطور کلّى کف زدن در مساجد و حسینیه‌ها و اماکن مقدس، به هر عنوان که باشد جایز نیست، و در غیر آنها هم با توجّه به اینکه در طول تاریخ اسلام و تشیّع، شعار مسلمانان ذکر صلوات بوده است، خصوصا در مجالسى که به نام و یاد ائمّه علیهم السّلام تشکیل مى‌شده، لذا مناسب است مسلمانان احساسات و علایق مذهبى خویش را با فرستادن صلوات ابراز دارند."[11]
[1]. توضیح بیشتر عنوان لهو در نمایه 6181 همین سایت موجود است.
[2]. آیات عظام: صافی گلپایگانی، تبریزی.
[3]. آیات عظام: خامنه ای، بهجت، مکارم شیرازی، سیستانی، فاضل لنکرانى.
[4]. استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنه ای، سیستانی، مکارم شیرازی، صافی گلپایگانی (مد ظلهم العالی)، توسط سایت اسلام کوئست.
[5]. خامنه‌اى، سید على بن جواد حسینى، أجوبة الاستفتاءات، ص 259، دفتر معظم له در قم، قم - ایران، اول، 1424 ه ق.
[6]. برگرفته از سایت معظم له، www.sistani.org/index.php?p=614984&id=1008.
[7]. شیرازى، ناصر مکارم، استفتاءات جدید، ج1، ص 155، انتشارات مدرسه امام على بن ابى طالب علیه السلام، قم - ایران، دوم، 1427 ه ق.
[8]. گلپایگانى، لطف الله صافى، جامع الأحکام، ج2، ص 128، انتشارات حضرت معصومه سلام الله علیها، قم - ایران، چهارم، 1417 ه ق.
[9]. بهجت، محمد تقى ، استفتاءات، ج4، ص 535، دفتر حضرت آیة الله بهجت، قم - ایران، اول، 1428 ه ق.
[10]. تبریزى، جواد، استفتاءات جدید، ج1، ص 218، قم - ایران، اول، ه ق.
[11]. فاضل لنکرانى، محمد، جامع المسائل (فارسى - فاضل)، ج1، ص 94، انتشارات امیر قلم، قم - ایران، یازدهم، ه ق.
