سبب جنابت زنان و دوشیزگان مانند مردان یکی از این دو چیز است: عمل زناشویی(دخول)، یا خروج منی. در صورت دوم تا زمانی که یقین به خروج منی نداشته باشند، حکم به جنابت آنها نمی‌شود.[1]

اعمالی که در زمان جنابت انجام شده، دو قسم است:

1. اعمالی که با حالت جنابت انجام دادن آن حرام است؛ مثل: ماندن در مساجد و حرم امامان معصوم(‏ع)، دست زدن به نوشته‌های قرآن کریم و ... که در ارتباط با آنها باید استغفار شود.
2. اعمالی که پاکی از جنابت شرط درست بودن آن اعمال است؛ مانند نماز و روزه.

حال اگر انسانى جاهل به حکم باشد و نداند که برای صحت این اعمال نیاز به طهارت از جنابت دارد، آیا باید اعمال عبادی خود را قضا کند یا نه؟ فقهای معاصر نسبت به این سؤال پاسخ‌هایی داده‌اند که در زیر تعدادی از آنها را مرور می‌کنیم. البته شما وظیفه دارید بر طبق نظر مرجع تقلید خود رفتار کنید.

امام خمینی (ره):

تکلیف کسانی که به مسئله‌ی احتلام بانوان جاهل بوده و بدون غسل مدت‌ها اعمال عبادی خود را انجام داده‌اند چیست؟ فرمود: اگر یقین نداشته باشند که جنب بوده‌اند، قضای نمازها لازم نیست و در هر صورت روزه‌ها قضا ندارد.[2]

حضرت آیت الله خامنه‌ای:

همۀ نمازهایى را که در حال جنابت خوانده‏ است، باید قضا کند، ولى روزه‌‏اى را که در حال جنابت بدون علم به اصل جنابت گرفته‏، صحیح و مجزى است و قضا ندارد.[3]

حضرت آیت الله بهجت (ره):

 کسی که نمی‌داند غسل جنابت واجب است، نمازهایی را که با حالت جنابت خوانده باطل است و باید قضا کند.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی:

از زمانی که این زن غسل حیض انجام داده کفایت از غسل جنابت می‌کند و نماز و روزه‌هایی را که بعد از غسل حیض به جا آورده صحیح است.

ایشان در پاسخ به این سؤال فرمود: "غسلی که برای حیض می‌کرد، برای این منظور کفایت می‌کند. مقداری را که یقین دارد قبل از غسل و با حالت جنابت نماز خوانده قضا کند".[4]

[1]. امام خمینی، استفتائات، ج 1، ص50 ، سؤال 91.

[2]. همان، ص51، سؤال 93.

[3]. پاسخ دفتر حضرت آیت الله خامنه‌ای به استفتاء مؤسسه رواق حکمت.

[4]. پاسخ دفتر حضرت آیت الله مکارم شیرازی به استفتاء مؤسسه رواق حکمت.