لطفا صبرکنید
60834
در رابطه با این مسئله، مراجع عظام تقلید میفرمایند: کسى که کفّاره روزه ماه رمضان بر او واجب است، باید دو ماه روزه بگیرد -سى و یک روز آن باید پى در پى باشد- یا شصت فقیر را اطعام کند، یا به هر کدام یک مُد (تقریباً 750 گرم) طعام یعنى گندم، جو و مانند اینها بدهد. و چنانچه اینها برایش ممکن نباشد هر تعداد مُد که میتواند، به فقرا طعام دهد، و اگر نتواند طعام بدهد، باید استغفار کند، اگرچه مثلاً یک مرتبه بگوید «استغفر اللَّه».[1] و احتیاط واجب در فرض اخیر آن است که هر وقت توانایی پیدا کرد، کفاره را بدهد. و در طعام نیز احتیاط مستحب آن است که تنها گندم یا آرد گندم یا نان گندم داده شود، هر چند ظاهراً هر طعامى که بدهد، کافى است.[2]
بنابر این، شخص در انتخاب یک نوع از کفاره مخیر است. و معنای تخییر آن است که مکلف در انتخاب هر مورد آزاد است؛ لذا میتواند هر یک از موارد زیر را که خواست انجام دهد.
- دو ماه روزه بگیرید.
- شصت فقیر را اطعام کنید، یا به هر کدام یک مُد (تقریباً 750 گرم) طعام (گندم، جو و مانند اینها) بدهد.
- اگر طعام هم نتوانست بدهد، باید استغفار کنید.
البته مستحب است که در صورت امکان ترتیب مراعات شود.[3]
گفتنی است، اگر انسان با چیز حرامى روزه خود را باطل کند، چه آن چیز اصلش حرام باشد مثل شراب و زنا، یا به جهتى حرام شده باشد، مثل نزدیکى کردن با همسر خود در حال حیض، - بنابر احتیاط -[4] کفاره جمع بر او واجب میشود. -یعنی باید علاوه بر شصت روز روزه، شصت فقیر را طعام دهد-. و چنانچه هر دو برایش ممکن نباشد، هر کدام از آنها که ممکن است باید انجام دهد.[5]
لازم به یادآوری است که معمولا دفاتر مراجع، کفارات، رد مظالم و... را جهت رساندن به مستحق میپذیرند.
[1]. جهت استغفار لازم است به طور جدی از کار خویش پشیمان شود و توبه کند و این امر را هر چند با گفتن یکبار «استغفر الله» ابراز نماید.
[2]. امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده، بنیهاشمی خمینی، سید محمدحسین، ص 931، مسئله 1660و1661، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.
[3]. ر. ک: امام الخمینی، تحریر الوسیلة، ج1، ص 274- 275، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، 1404ق/ 1363ش.
[4]. آیت الله سیستانى: (احتیاط مستحب)؛ آیت الله زنجانى: (اگر آن چیز حرام غیر از جماع و خوردن و آشامیدن باشد کفّاره تخییرى، بر او واجب میشود و احتیاط مستحب آن است که کفّاره جمع بدهد).
[5]. توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج 1، ص 931.
: اذا ابطل شخص صومه عمداً فی شهر رمضان، فهل یکفی ان یدفع مقدار مبلغ الکفارة بسبب صعوبة کفارة الصوم و اطعام الفقراء؟ 
: Alguien el mes santo de Ramadân invalidó su ayuno a propósito. Ahora le es difícil pagar la compensación por el ayuno y saciar a los indigentes ¿acaso es suficiente con que pague el monto de ello? 
: si quelqu’un a volontairement invalidé le jeûn dans le mois de ramadan peut-il juste donner une somme d’argent du montant de l’expiation ? (si on a prévu nourrir les pauvres), surtout qu’accomplir soi-même le jeûn d’expiation est difficile, tout comme nourrir les pauvres. 
: Apabila seseorang membatalkan puasanya dengan sengaja pada bulan Ramadhan namun karena kerumitan kaffârah puasa dan mengenyangkan orang-orang fakir, bila hanya sejumlah uang yang diserahkan (tidak semuanya) apakah mencukupi? 
: Ramazan ayında orucunu bilerek yiyen kimse orucun keffareti ve fakirleri doyurmanın zorluğundan dolayı onların yerine parasını verirse yeterli olur mu? 
: اگر کسی نے ماه رمضان میں اپنا روزه عمداً باطل کیا هو٬ روزه کے کفاره یعنی روزه رکھنا اور فقراء کو کھانا کلانا مشکل اور سخت هونے کی وجه سے اگر فقراء کو کچھـ پیسے یا گندم خرید کر دیدے تو کیا یه کافی هے؟ 
: iwapo mtu ataiharibu funga yake kwa makusudi, huku akawa hawezi kuifidia funga hiyo kwa kutokana na ugumu wa masharti, kwani utowaji wa fidia katika njia ulipaji wa funga iliyoharibiwa kwa makusudi, ni mgumu mmno. Mtu kama huyo basi itambidi afanyaje? Baada ya kuzingatia kuwa yeye hawezi kuwashibisha maskini sitini wala kumwachia huru mtumwa, na pia hawezi kufunga miezi miwili mfululizo, je atowe tu kiwango akiwezacho kukitowa na kuwapa maskini?
