جستجوی پیشرفته
بازدید
308
آخرین بروزرسانی: 1401/03/03
خلاصه پرسش
معنای این جمله که انسان با انتقال از دنیا به برزخ و با انتقال از برزخ به قیامت از کثرت به سمت وحدت حرکت می‌کند، چیست؟
پرسش
اینکه گفته می‌شود انسان با انتقال از دنیا به برزخ و با انتقال از برزخ به قیامت، از کثرت به سمت وحدت حرکت می‌کند یعنی چه؟ آیا منظور از این کلام همان کلام است که برخی می‌گویند جذب خدا می‌شویم و تعینات نابود می‌شوند؟! ما که به قطع می‌دانیم خدا از این حرف‌‌ها منزهه است! آیا این برداشت صحیح است که ما چه در دنیا باشیم چه در آخرت، علم خدا به ما تغییری نمی‌کند، ولی ما هرچه بالاتر برویم، شهود قلبی ما افزایش پیدا می‌کند؟ یا به عبارت دیگر، این تعینات ما که از آن به نام "من" تعبیر می‌کنیم، تا ابد و قیامت هستند. به عبارتی، افراد دقیق می‌دانند در دنیا چه کسی بود و تا ابد به همان صورت باقی می‌مانند؟
پاسخ اجمالی

ظاهرا مقصود از این‌که انسان با انتقال از دنیا به برزخ و با انتقال از برزخ به قیامت از کثرت به سمت وحدت حرکت می‌کند، این است که خداوند در این دنیا به موجودات میدان فعالیت بخشیده، به گونه‌ای که تصور می‌شود مستقل هستند و هر کاری بخواهند انجام می‌دهند و کارها و فعالیت‌های آنها مستند به خودشان است؛ و دنیا محل بروز کثرات و ظهور وجودات به صورت مستقل و متغایر است؛ اما آخرت که محل بروز واقعیت و آشکار شدن باطن دنیا است، معلوم می‌شود اصل وجود و تمام توانایی همه موجودات از خودشان نبوده، بلکه همه هر چه داشتند از جانب خداوند متعال بوده است و حکومت مطلقه خداوند در آخرت آشکار می‌شود. پس در آخرت معلوم می‌شود که وجود و هستی فقط مخصوص خداوند است و بقیه آیه و نشانه خداوند و تجلی و مظهر خداوند هستند.

بنابراین تعینات در آخرت هم وجود دارد، نهایت این‌که غلبه و سیطره از آن خداوند است و تعینات مقهور قدرت خداوند هستند و این غلبه به گونه‌ای است که برای انسان مشهود است.

نظرات
تعداد نظر 0
لطفا مقدار را وارد نمایید
مثال : Yourname@YourDomane.ext
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید
لطفا مقدار را وارد نمایید

طبقه بندی موضوعی

در خبرنامه سایت عضو شوید

آخرین پرسش ها و پاسخ ها را همه روزه در ایمیل خود مطالعه کنید

پرسش های اتفاقی

پربازدیدترین ها